ایزو اسیدها به طور طبیعی در شکمبه در طی فرآیند تخمیر میکروبی، هنگامی که باکتری ها عمل آمیناسیون را انجام می دهند از تجزیه اسیدهای آمینه شاخه دار و برخی ترکیبات دیگر تولید می شوند. ایزو اسیدها محرک هضم NDF و تولید پروتئین میکروبی می باشند.
[/vc_message][vc_column_text]
ایزو اسیدها چیستند؟
ایزو اسیدها یا اسیدهای چرب شاخه دار (BCVFA) گروهی از اسیدهای چرب با ساختار شیمیایی منحصر به فرد هستند که نقش بسیار مهمی در تغذیه نشخوار کنندگان، به ویژه گاوهای شیری پرتولید ایفا می کنند.
ایزواسیدها در دسته محافظت کننده های مواد مغذی یا به طور خاص “محافظت کننده های پروتئین و کربوهیدرات” قرار می گیرند، اما مکانیسم عمل آنها متفاوت است.
ایزو اسیدها به جای ساختار خطی، دارای شاخه های متیل (CH3) در زنجیره کربنی خود هستند. مهمترین ایزواسیدها عبارتند از: ایزوبوتیریک اسید (Isobutyric acid)، ایزووالریک اسید (Isovaleric acid)، دو متیل بوتیریک اسید (Methylbuteric acid-2)، والریک اسید (Valeric acid).
این ترکیبات به طور طبیعی در شکمبه در طی فرآیند تخمیر میکروبی در شکمبه، هنگامی که باکتری ها عمل آمیناسیون را انجام می دهند (عنصر نیتروژن را از اسید آمینه جدا می کنند) از تجزیه اسیدهای آمینه شاخه دار (والین، لوسین و ایزولوسین) و برخی ترکیبات دیگر تولید می شوند. ایزو اسیدها محرک هضم NDF و تولید پروتئین میکروبی می باشند. واکنش های گاوهای شیری نسبت به ایزواسیدها شامل 2.4 درصد بهبود در تولید شیر، 3.9 درصد افزایش بازده خوراک و 2.8 درصد کاهش مصرف ماده خشک بوده است جدول (1).
[/vc_column_text][vc_column_text]
ایزو اسیدها عمدتاً به عنوان “محرک رشد میکروبی” در شکمبه عمل می کنند و عملکرد آن را بهینه می سازند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نقش ایزو اسیدها و مکانیسم عمل آنها در تغذیه و شیردهی گاوهای شیری
ایزو اسیدها عمدتاً به عنوان “محرک رشد میکروبی” در شکمبه عمل می کنند و عملکرد آن را بهینه می سازند. مکانیسم عمل و نقش آنها به شرح زیر است:
1- تحریک رشد باکتریهای تجزیه کننده فیبر (سلولولیتیک)
این باکتریها برای سنتز پروتئین های بدن خود به ایزو اسیدها (به ویژه ایزوبوتیرات) به عنوان واحدهای ساختمانی نیاز دارند. با تأمین این پیش سازها، جمعیت و فعالیت این باکتریهای مفید افزایش می یابد.
نتایج: تجزیه کارآمدتر فیبر (سلولز و همی سلولز) موجود در علوفه. افزایش تولید اسید استیک (پیش ساز اصلی چربی شیر). افزایش مصرف ماده خشک (DMI)، زیرا هضم فیبر سریعتر می شود.
2- افزایش و بهبود سنتز پروتئین میکروبی
ایزو اسیدها بلوکهای سازنده برای اسیدهای آمینه مورد نیاز میکروبهای شکمبه هستند. این امر باعث می شود میکروبها بتوانند پروتئین باکیفیت بیشتری سنتز کنند.
نتایج: جریان پروتئین میکروبی به روده کوچک افزایش می یابد. (پروتئین میکروبی یک منبع پروتئینی کامل و با قابلیت هضم بالا برای گاو است). در عین حال نیاز به تأمین پروتئین عبوری (RUP) گران قیمت در جیره کاهش می یابد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
3- کاهش تجزیه پروتئین جیره در شکمبه
هنگامی که باکتریها ایزواسیدها را در اختیار دارند، کمتر به سراغ تجزیه پروتئین جیره برای تأمین انرژی و واحدهای ساختمانی می روند.
نتایج: پروتئین جیره (به ویژه منابع پروتئینی با کیفیت) بیشتر به صورت “عبوری” (RUP) از شکمبه گذر کرده و در روده کوچک جذب می شود. این امر بازدهی استفاده از نیتروژن را افزایش و دفع آن را کاهش می دهد.
4- کمک به حفظ سلامت شکمبه
با بهبود تجزیه فیبر و تولید بیشتر اسید استیک (که نسبت به پروپیونات، pH شکمبه را کمتر کاهش می دهد)، ایزو اسیدها می توانند در ثبات محیط شکمبه و پیشگیری از اسیدوز نقش داشته باشند.
5- بهبود تولید و ترکیبات شیر
با مجموع اثرات فوق، استفاده از ایزو اسیدها معمولاً منجر می شود به: افزایش تولید شیر، به ویژه در گاوهای پرتولید. افزایش درصد چربی شیر به دلیل افزایش تولید اسید استیک از تجزیه فیبر. بهبود تولید پروتئین شیر به دلیل افزایش جریان پروتئین میکروبی به روده.
دوره انتقال گاو (سه هفته قبل و بعد از زایمان) بحرانی ترین مرحله است. در این دوره: مصرف ماده خشک کاهش می یابد. گاو در تعادل منفی انرژی شدید قرار دارد. استفاده از ایزو اسیدها به افزایش کارایی شکمبه و استخراج انرژی و پروتئین بیشتر از هر کیلوگرم خوراک مصرفی کمک می کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جدول (1) نتایج مطالعه و تحقیق روی 34 گله در ایالات متحده آمریکا. گاوهای گروه شاهد و گاوهای دریافت کننده مکمل ایزواسید به مدت 30 تا 60 روز
[/vc_column_text][vc_column_text]
زمان و شرایط استفاده بهینه از ایزو اسیدها
استفاده از ایزو اسیدها در شرایط زیر بیشترین بازدهی را دارد:
دوره انتقال گاو (حدود سه هفته قبل و بعد از زایمان): در این دوره که مصرف ماده خشک پایین است و گاو در تعادل منفی انرژی قرار دارد، ایزواسیدها با بهبود کارایی شکمبه به گاو کمک شایانی می کنند.
جیره های با فیبر بالا یا کیفیت متوسط: در این جیره ها، ایزو اسیدها با تحریک باکتریهای تجزیه کننده فیبر، بیشترین اثر را دارند.
گاوهای پرتولید: که نیاز به بهینه سازی هرچه بیشتر متابولیسم شکمبه دارند.
به طور خلاصه، ایزو اسیدها با هدف بهینه سازی عملکرد شکمبه و افزایش راندمان استفاده از مواد مغذی جیره مورد استفاده قرار می گیرند. آنها با حمایت از جمعیت میکروبی مفید شکمبه، به گاو کمک می کنند تا از هر گرم خوراک مصرفی، انرژی و پروتئین بیشتری استخراج کند که در نهایت منجر به بهبود عملکرد تولیدمثلی، سلامت و تولید شیر می گردد. استفاده از آنها یک راهکار تغذیه ای دقیق و موثر، به ویژه در گله های پرتولید محسوب می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نتایج یک تحقیق در باره نقش ایزو اسیدها در افزایش تولید شیر
این جدول خلاصه ای از نتایج به دست آمده از 34 گله تجاری با مشاهدات 65 هزار گاو دوشا در سرتاسر آمریکا می باشد. بر این اساس هنگامی که محصول حاوی ایزواسیدها به مدت 30 تا 60 روز به گاوها خورانده شد، میزان تولید شیر تقریباً بیش از 0.9 کیلوگرم افزایش یافت و هر گاو 0.63 کیلوگرم ماده خشک کمتری مصرف کرد. ایزو اسیدها باید به مدت 60 روز خورانده شوند تا پاسخ بهینه ایجاد شود. بر اساس پاسخ گاوها در گله های تجاری، خوراندن ایزو اسیدها به مدت 60 روز، شیر تصحیح شده بر اساس انرژی (ECM) را تا 3.8 درصد افزایش و مصرف ماده خشک را تا 2.3 درصد کاهش داد و بازده خوراک نیز تا 5.4 درصد بهبود یافت.
خوراندن ایزواسیدها به گاوهای خشک، شکمبه آنها را برای هضم بهینه فیبر در اوایل شیردهی آماده می کند. در گاوهایی که فیبر بالاتری مصرف می کنند، بهبود هضم فیبر سودمند است و به کافی بودن پروتئین قابل تجزیه شکمبه منجر می شود (RDP).
نیازی نیست به تمام جیره ها ایزو اسید افزوده شود. میزان ایزو اسیدی که مورد نیاز است، به اسیدهای آمینه شاخه دار تأمین شده از منابع RDP و مقدار پروتئین میکروبی تولید شده در شکمبه بستگی دارد.
جیره خود را بررسی کنید و مطمئن شوید که کل ماده خشک جیره حاوی 10 درصد RDP می باشد تا مشخص شود که آیا لازم است اوره در جیره گنجانده شود! منابع RDP می توانند مهم باشند (کنجاله سویا، کنجاله کانولا و یا اوره). ممکن است لازم باشد که 0.045 کیلوگرم اوره به جیره اضافه شود تا منابع آمونیاک شکمبه برای باکتری ها در جهت هضم فیبر تأمین شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
استفاده از ایزو اسیدها معمولاً منجر می شود به: افزایش تولید شیر، به ویژه در گاوهای پرتولید. افزایش درصد چربی شیر به دلیل افزایش تولید اسید استیک از تجزیه فیبر. بهبود تولید پروتئین شیر به دلیل افزایش جریان پروتئین میکروبی به روده.
[/vc_column_text][vc_column_text]
در صورت بالا بودن میزان نشاسته و قند جیره (بیش از 30 درصد) ممکن است به BCVFA (اسیدهای چرب فرار شاخه دار) بیشتر به همراه سطح بالاتری از فیبر قابل هضم NDF (از منابع محصولات فرعی و علوفه با کیفیت) نیاز باشد. اگر میزان آمونیاک شکمبه پایین باشد، نیتروژن اوره ای شیر (MUN) می تواند بین 9 میلی گرم در هر دسی متر کاهش یابد.
گاوهایی که BCVFA (اسیدهای چرب فرار شاخه دار) دریافت می کنند نسبت به گاوهای گروه شاهد در اوایل شیردهی وزن کمتری از دست می دهند (1.2 درصد در مقایسه با 3.4 درصد در گاوهای گروه شاهد). این عدد، بهبود وضعیت انرژی که می تواند بر باروری گاو در اوایل شیردهی اثر بگذارد را منعکس می سازد.
تحقیقات مزرعه ای و دانشگاهی، پاسخ های تولیدی مشابه را منعکس کرده اند (جدول 2). نرخ های خوراک دهی توصیه شده بر اساس جیره ها متفاوت است. در یک جیره معمولی گاوهای شیری 40 گرم IsoFerm گنجانده می شود (حاوی 28 گرم ایزو اسید). برای گاوهای خشک پرتولید 20 گرم از این محصول توصیه می شود.
میزان تولید طبیعی آنها اغلب برای پاسخگویی به نیاز گاوهای پرتولید کافی نیست، بنابراین از مکمل های حاوی ایزو اسیدها در جیره استفاده می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نتایج تحقیقات بیشتر در باره خوراندن ایزو اسیدها به مدت 30 تا 60 روز
چندین خلاصه مقالات ایزواسید در جلسات سالیانه انجمن Dairy Science 2023 آمریکا ارائه شد. مطالب مهم در زیر به طور خلاصه ذکر شده است:
دانشگاه ایالتی اوهایو هضم پذیری پایین NDF و پایین بودن آمونیاک شکمبه را گزارش داد (کمتر از 5 mg/dL) هنگامی که گاوها جیره های حاوی مقادیر کم پروتئین خام دریافت کردند. آمونیاک شکمبه باید کافی باشد تا مزایای حاصل شده از BCVFA بهینه شود.
دانشگاه مینه سوتا نشان داد که مزایای کلی BCVFA به میزان پروتئین خام جیره بستگی دارد.
دانشگاه اوهایو با استفاده از آنالیز درون شکمبه ای به این نتیجه رسید که باکتری های سلولتیکی نمی توانند اسیدهای آمینه زنجیره شاخه دار و لیپید زنجیره شاخه دار را بدون BCVFA به طور کافی انتقال دهند. افزودن BCVFA جریان های اسید های آمینه را افزایش می دهد که با خروج اسیدهای آمینه بر پایه باکتریایی نشان داده می شود.
دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی خلاصه ای از یک مطالعه بر 64 رأس گاو اواسط شیردهی را نشان داد. این گاوها جیره های حاوی مقادیر بالا و کم علوفه را دریافت کردند. BCVFA عملکرد تولیدی گاو و بازده خوراک دام را بهبود داد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جدول (2) مقایسه مطالعات در مزارع پرورش گاو شیری و دانشگاه ها در نتیجه خوراندن ایزو اسیدها به مدت 30 تا 60 روز
[/vc_column_text][vc_column_text]
دانشگاه ایالتی اوهایو گزارش داد که افزودن BCVFA در بهبود تولید چربی شیر و ECM مؤثر می باشد، هنگامی که میزان RDP کافی بود. افزایش MUN می تواند به فعالیت میکروبی بیشتر یا مقدار بیشتر میکروب هایی منجر شود که با RDP افزایش می یابد.
دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی در تحقیقات به این نتیجه رسید که BCVFA رفتار خوراک دهی را که به میزان علوفه وابسته است تغییر می دهد و انتشار گاز متان را کاهش می دهد هنگامی که گاوها جیره های حاوی میزان کمتر NDF علوفه دریافت می کنند.
مرکز تحقیقات علوفه USDA، 2 میزان متفاوت علوفه (50 و 65 درصد) را به 48 گاو هلشتاین و 8 گاو جرسی خوراند. گاوهایی که مقادیر بالاتر علوفه دریافت کردند بازده خوراک بیشتری داشتند. افزودن بر عملکرد شیردهی تأثیر نداشت. جیره ها حاوی مقادیر کمتری از کربوهیدرات های قابل تخمیر شکمبه ای بودند.
دانشگاه پوردو به منظور ارزیابی ذخایر ماهیچه ای و عملکرد گاوها در بعد از شیردهی، BCVFA را به گاوهای خشک خوراند. BCVFA افزوده شده به جیره گاوهای خشک به کاهش از دست رفتن وزن بدنی، افزایش گلوکز خون و کاهش میزان کتون منجر شد.
دانشگاه پوردو تأثیر خوراندن BCVFA در طی دوره خشکی بر آغوز و گوساله را ارزیابی کرد. خوراندن BCVFA بر وزن تولد گوساله، میزان چربی یا پروتئین آغوز یا میزان آنتی بادی جذب شده در خون تأثیر نداشت. BCVFA فعالیت متابولیسمی ماهیچه گوساله ها در 24 ساعت بعد از تولد را افزایش داد. برای تعیین تأثیر BCVFA بر گوساله متولد نشده در رحم مادر، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
فرصت های آتی با استفاده از مکمل های حاوی ایزواسیدها
مدل های کامپیوتری میزان ایزواسیدهای گنجانده شده و خورانده شده به گاوها را محاسبه می کنند. نوع علوفه، میزان نشاسته و قند، میزان منابع RDP عبوری و پویایی شکمبه می تواند مشخص کند که آیا یک گله یا گروهی از گاوها به ایزواسیدهای افزوده شده واکنش نشان می دهند یا نه! میزان RDP جیره و منابع می تواند یک عامل کلیدی باشد. نتایج تحقیقاتی بیشتر را بررسی کنید. مقدار اوره و استفاده بالقوه از اوره آهسته رهش می تواند بستگی به هزینه اوره آهسته رهش و پاسخ گاو سودمند باشد.
بررسی داده های گله می تواند نشان دهد که آیا BCVFA در تمامی چرخه شیردهی سودمند و مؤثر است یا نه! تحقیق بیشتر در آینده انجام خواهد شد. به بررسی نتایج بیشتر ادامه دهید. گاوهای شیری به ایزواسیدها نیاز دارند به دلیل اینکه مزارع پرورش گاو شیری جیره هایی با علوفه بیشتر تغذیه می کنند (بیش از 60 درصد ماده خشک جیره) و محصولات فرعی را در جیره می گنجانند (به طور تخمینی 35 درصد ماده خشک جیره)، افزایش هضم پذیری فیبر و عملکرد بهینه باکتری ها از نظر اقتصادی مهم می باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
گاوهای شیری به ایزواسیدها نیاز دارند به دلیل اینکه مزارع پرورش گاو شیری جیره هایی با علوفه بیشتر تغذیه می کنند (بیش از 60 درصد ماده خشک جیره) و محصولات فرعی را در جیره می گنجانند (به طور تخمینی 35 درصد ماده خشک جیره)
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
جیره خوراک گاوهای دوشا چه میزان از تولید شیر را پشتیبانی می کند؟ این سئوال معمولاً زمانی پرسیده می شود که گاوهای دوشا انتظار گاودار را برآورده نمی کنند.
[/vc_message][vc_column_text]
جیره خوراک گاوهای دوشا چه میزان از تولید شیر را پشتیبانی می کند؟ این سئوال معمولاً زمانی پرسیده می شود که گاوهای دوشا انتظار گاودار را برآورده نمی کنند.
جیره گاوهای من برای چه میزان تولید شیر تنظیم شده اند؟ این سئوال دریچه ای به سوی مبحثی جدید با اصول تنظیم جیره خوراک گاوهای دوشا باز می کند. هنگام پاسخ به این سئوال چند موضوع دیگر از بیولوژی گرفته تا اقتصاد مطرح می شود. نتیجه اینکه در پاسخ به این سئوال که جیره خوراک گاوهای دوشا در یک گاوداری برای تولید چه میزان شیر تنظیم شده است می توان گفت که بستگی دارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
در پاسخ به این سئوال که جیره خوراک گاوهای دوشا در یک گاوداری برای تولید چه میزان شیر تنظیم شده است می توان گفت که بستگی دارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تنظیم جیره خوراک گاوهای دوشا یک فرآیند مرحله به مرحله است
بعد از آنالیز کردن علوفه و دسته بندی آنها، اطلاعات مربوط به هزینه خوراک دام ها و موجودی علوفه سیلو شده، جیره گاوهای دوشا تنظیم و موازنه می شود و آماده خوراک دهی می گردد. اکثر برنامه های نرم افزاری تنظیم جیره هنگام توازن یک جیره، گزینه های انتخابی زیادی دارند و بررسی دقیق موارد برای گزارش محتواهای صحیح قطعاً یک مرحله مهم در فرآیند تنظیم جیره گاوهای دوشا می باشد.
یکی از گزینه ها در فرآیند تنظیم جیره که باید مد نظر قرار گرفته شود، پاسخ به سئوال ذکر شده در ابتدای این مقاله است. در رأس گزارش تنظیم جیره، می توان کیلوگرم شیری که جیره برای تولید آن تنظیم می شود را گنجانید. به نظر می رسد که گنجاندن آن و فرآیند تنظیم جیره بر اساس آن، ایده خوبی باشد ولی هنوز هم رسیدن به تولید مقدار شیر هدف گذاری شده به عوامل بسیاری بستگی دارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
چه دلایلی می تواند عدم دستیابی به مقدار شیر هدف را توجیه کند
گاودارها به طور معمول سئوالاتی از این قبیل مطرح می کنند:
چرا گاوها شیر کمتر از میزانی که جیره بر اساس آن تنظیم شده است تولید می کنند؟
آیا شما این میزان تولید شیر را تضمین می کنید؟
دلیل واقعی را می توان با ذکر یک سئوال دیگر دنبال کرد. آیا شما جیره را بر اساس نیاز میانگین گاوهای کل یک گاوداری تنظیم کرده اید یا یک گروه خاص؟ آیا تنظیم جیره برای گاوهای در رأس تولید انجام شده است؟
به طور معمول موازنه و تنظیم جیره برای میانگینی از گاوها انجام داده می شود. به دلیل اینکه به گاوها تقریباً بر اساس اشتهایی که دارند خوراک داده می شود. تفاوت مصرف واقعی هر گاو عامل مؤثر بودن این رویکرد خوراک دهی می باشد.
دو عامل اصلی که پاسخ بستگی دارد را توجیه می کند، وزن بدنی و میزان مصرف خوراک گاوهای دوشا می باشد. اما این کل موضوع نیست. هنگام پاسخ دادن به سئوالاتی که در ابتدای مقاله ذکر شد باید مواردی از قبیل: واریانس چربی و پروتئین شیر، آب و هوا، مسافتی که راه می روند، وضعیت بدنی و کاهش یا افزایش وزن بدنی در نظر گرفته شود. این فهرست واقعاً ادامه دارد. بنابراین ، جواب این سئوال، واقعاً بستگی دارد می باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
به طور معمول موازنه و تنظیم جیره برای میانگینی از گاوها انجام داده می شود. به دلیل اینکه به گاوها تقریباً بر اساس اشتهایی که دارند خوراک داده می شود. تفاوت مصرف واقعی هر گاو عامل مؤثر بودن این رویکرد خوراک دهی می باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
این تصور که جیره همیشه تولید شیر بهتری را تخمین می زند باطل است. این یک پاسخ بد به این سئوال است. بدیهی است که اگر بر اساس یک گاو و با توجه به موارد ذکر شده جیره ای را تنظیم کنیم، می توانیم میزان تولید شیر که جیره بر اساس آن تنظیم شده است را مشخص کنیم. در این صورت عدد تخمینی ما بسیار نزدیک به میزان تولید شیر گاو می باشد.
باید تمامی متغیرها برای این جزئیات را مد نظر قرار داد. معمولاً در یک گروه، دام هایی وجود دارند که وزن از دست می دهند، اضافه وزن دارند، آبستن هستند، آبستن نیستند، در بهاربند نزدیک به سالن شیردوشی یا اینکه دور از سالن شیردوشی می باشند. علاوه بر همه عوامل ذکر شده، تفاوت ژنتیکی نیز وجود دارد. به طور کلی تنظیم جیره خوراک برای میانگین یک گروه از گاوهای دوشا در عمل مؤثر می باشد.
همانطور که قبلاً ذکر شده، توانایی گاو در مصرف خوراک کمتر یا بیشتر، از هر وعده جیره خوراک مصرفی اهمیت دارد. اگر گاوها به طور دستی خوراک داده شوند، جزئیات بیشتری در اختیار خواهیم بود. باید اضافه کرد که در بهاربندهای تای استال، گاوداری های تحقیقاتی با فیدرهای کامپیوتری 20 سال پیش و سیستم های شیردوشی رباتیک کنونی، خوراک دام بیشتری در اختیار گاو قرار می دهند. در نتیجه فرصت بررسی نیازهای تغذیه ای تک تک گاوها در اختیار خواهند بود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
هدف واقعی از تنظیم جیره گاوهای دوشا
این واقعیت که گاوها مصرف اختیاری جیره خوراک خود را بر اساس تولید واقعی، وزن بدنی، وضعیت تولید مثلی و مرحله شیردهی خود تنظیم می کنند این اجازه را به شما می دهد که جزئیات مواد مغذی جیره را بر اساس نیازهایشان تنظیم کنید.
به جای اینکه بدانید یک جیره برای پشتیبانی 45.3 کیلوگرم شیر تنظیم می شود، ترجیح دهید بدانید که جیره بر اساس بالاترین میزان انرژی خالص شیردهی (NEL) مورد نیاز تنظیم می شود و پرونئین قابل متابولیسم (MP) و اسیدهای آمینه برای این میزان انرژی پشتیبانی شود. به دلیل اینکه انرژی همیشه عامل محدود کننده در جیره گاو شیرده بوده است، به حداکثر رساندن NEL در جیره با مقدار کافی مواد خشبی و کافی بودن نسبت MP به موفقیت منجر می شود.
بنابراین، ما در مورد NEL زیاد صحبت می کنیم. محاسبه MP و دیگر فاکتورهای پروتئینی سخت می باشد اما می توان بر NEL تمرکز کرد. اگر جیره ای برای یک گله از گاوهای دوشا تنظیم شود که NEL 170 (مگا کالری در هر کیلوگرم) را داراست همان جیره را باید برای گاوهای پرتولید با NEL 170 تنظیم کرد. تغییر در مواردی مشابه منطقی بوده و دور از انتظار نیست.
برعکس اگر NEL جیره گاوهای اواخر شیردهی یک بهاربند 167 باشد و یک جیره با NEL 171 تنظیم شده باشد باز هم این موازنه منطقی و قابل انتظار است. NEL یک شاخص کامل نیست، اما بهتر مشخص می کند که آیا جیره با گنجاندن نشاسته، حداکثر میزان چربی و علوفه قابل هضم، تمامی نیازهای گاو را برآورده کرده است یا نه!
هر زمان پرسیده شود که جیره چه میزان تولید شیر را پشتیبانی می کند، سریع به سراغ میزان NEL تنظیم شده بروید. حفظ میزان و اطمینان از مصرف گاو به میزانی که اشتها دارد نه تنها بهترین نتیجه را به همراه دارد بلکه تولید کیلوگرم شیر مورد نظر را نیز پشتیبانی می کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
این واقعیت که گاوها مصرف اختیاری جیره خوراک خود را بر اساس تولید واقعی، وزن بدنی، وضعیت تولید مثلی و مرحله شیردهی خود تنظیم می کنند این اجازه را به شما می دهد که جزئیات مواد مغذی جیره را بر اساس نیازهایشان تنظیم کنید.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
برای آنکه به اهمیت مراقبت از گاوهای خشک پی ببرید تجربه حاصل از بازدید از یک گاوداری با 800 گاو دوشا با شما در میان گذاشته می شود.
[/vc_message][vc_column_text]
عفونت در گاوهای خشک چه درصدی باشد
برای آنکه به اهمیت مراقبت از گاوهای خشک پی ببرید تجربه حاصل از بازدید از یک گاوداری با 800 گاو دوشا با شما در میان گذاشته می شود. اولین بار قبل از شیوع بیماری COVID 19 (کرونا) از این گاوداری بازدید کردم و مشاهده کردم که با مشکل عفونت های ورم پستان در گاوهای خشک مواجه بود. زمانی که شروع کردم به مدیریت گاوداری مشاوره بدهم، 18 درصد از گاوها در 30 روز اول زایمان به ورم پستان بالینی مبتلا بودند، در حالی که میزان هدف ما 8 درصد بود.
همواره زمانی به وجود مشکل عفونت های دوره خشکی گاوها مشکوک شوید که بیش از 8 درصد از گاوها در 30 روز اول زایمان به ورم پستان بالینی مبتلا شده باشند. بسیاری از گاوها در بعد از زایمان به ورم پستان E.coli مبتلا شدند و مرگ و میر ناشی از ورم پستان E.coli بسیار چشمگیر بود و ورم پستان بر خلق و خوی کارکنان شیردوشی و مدیریت تأثیر منفی گذاشته بود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
همواره زمانی به وجود مشکل عفونت های دوره خشکی گاوها مشکوک شوید که بیش از 8 درصد از گاوها در 30 روز اول زایمان به ورم پستان بالینی مبتلا شده باشند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
درمان از گاوهای خشک آغاز شد
در اولین بازدید من، دو نفر مسئولیت درمان گاوهای خشک را بر عهده داشتند. آنها آموزش کمی دیده بودند. سرپستانک ها قبل از تزریق تمیز نمی شدند و این تصور را داشتند که سرپستانک ها به علت ضدعفونی قبل از شیردوشی تمیز هستند. آنها آنتی بیوتیک های مخصوص درمان گاوهای خشک را به 4 کارتیه تزریق می کردند و بتونه سرپستانک را بدون فشرده کردن سرپستانک تزریق می کردند.
این آغاز مشکل بود. بتونه های سرپستانک باید در انتها و مجرای سرپستانک قرار داده شوند تا خطر عفونت در دوره خشکی کاهش یابد. آنها باقیمانده های بتونه سرپستانک را در برخی از گاوها در دو هفته بعد از زایمان مشاهده کردند که نشان می داد بتونه سرپستانک وارد پستان شده است.
گاوها تا زمان ابتدای خشکی 3 مرتبه در روز دوشیده می شدند و برخی از آنها روزانه بیش از 30 لیتر شیر تولید می کردند. بعد از اینکه گاوها خشک شدند به بهاربند پرتراکم با بستر ریزی نامناسب، فری استال های شکسته و کودتراش های خودکار که به طور متناوب کار می کردند، وارد شدند. گاوها کثیف بودند و مشخص بود که چرا این گاوداری با مشکل عفونت در گاوهای دوره خشکی مواجه بود.
مشکل اصلی در اولین بازدید شناسایی شد. اتخاذ یک رویه اجرایی استاندارد (SOP) مورد توافق قرار گرفت و شیوه صحیح خشک کردن گاوها به کارکنان آموزش داده شد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
سه سال بعد و نتیجه خشک کردن گاوها به طور صحیح
پس از گذشت سه سال، گاوداری پیشرفت فوق العاده ای کرده است. تعداد دام ها از 800 به 1500 رأس افزایش یافته و تولید شیر نیز افزایش یافته بود. اکنون فقط 3 درصد از گاوها در 30 روز اول زایمان به ورم پستان مبتلا بودند. موارد E.coli سمی نیز اکنون غیرفعال بود.
عملکرد سه کارگری که درمان گاوهای خشک را انجام می دادند مشاهده شد و هر دو رویه یکسانی را دنبال می کردند. آنها دستورالعمل جدید را به طور کامل انجام دادند و یک سری اقدامات جدید و سودمندی اضافه کردند.
بعد از این که گاوهای بیمارستان دوشیده شدند تمامی گاوهایی که قرار بود خشک شوند به سکوی شیردوش منتقل و دوشیده شدند. سالن شیردوشی به اندازه کافی بزرگ بود به طوری که گاوهایی که قرار بود خشک شوند در خرچنگی های استفاده شده برای گاوهای بیمارستان دوشیده نشدند.
تمامی اپراتورها دستکش های تمیز پوشیدند. سرپستانک چپ جلویی با استفاده از پنبه آغشته شده به الکل کاملاً ضدعفونی شد. درمان گاوهای خشک انجام شد و سرپستانک به سمت بالا ماساژ داده شد.
نازل بتونه داخلی سرپستانک فقط در داخل انتهای سرپستانک وارد شد و بالای سرپستانک فشار داده شد و همچنین بتونه سرپستانک به آرامی وارد شد، به سوری که بتونه در انتهای سرپستانک باقی ماند. فقط مقدار بسیار کمی از بتونه سرپستانک در ورودی مجرای سرپستانک قابل مشاهده بود. سپس کارکنان همین شیوه را برای سرپستانک کارتیه های سمت راست در جلو، سمت راست در عقب و سمت چپ در عقب انجام دادند.
بعد از اینکه گاوها خشک شدند، سرپستانک ها با یک محلول پلاستیکی چسبناک و انعطاف پذیر پوشیده شدند تا یک بتونه سرپستانک خارجی ایجاد شود. این محلول برای مدت 2 تا 4 روز روی سرپستانک ها باقی ماند. این ایده آنها بود و به شرط اینکه روی سرپستانک های بدون مشکل انجام شود می تواند سودمند باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مشکل اصلی در اولین بازدید شناسایی شد. اتخاذ یک رویه اجرایی استاندارد (SOP) مورد توافق قرار گرفت و شیوه صحیح خشک کردن گاوها به کارکنان آموزش داده شد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تعداد دفعات شیردوشی گاوهای خشک
اکنون گاوها در ابتدای خشکی بین 30 تا 40 لیتر شیر تولید می کنند. در فاصله زمانی یک هفته قبل از ابتدای خشکی، دفعات شیردوشی از سه بار به دو بار کاهش یافت و گاوها جیره کم انرژی دریافت کردند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
یک جایگاه بسیار تمیزتر برای گاوهای خشک
مطمئن شوید که تراکم گاوها در جایگاه گاوهای خشک زیاد نباشند و تعداد استال ها 10 درصد بیشتر از تعداد گاوها باشد. هنگامی که وارد این بهاربندها می شوید گاوها، پستان ها و سرپستانک ها بی عیب باشند. هیچ فری استال شکسته ای وجود نداشته باشد و انتقال تمامی کودها به بیرون از جایگاه به موقع انجام شده باشد. شما می توانید با پوشش روی کفش وارد این مکان ها شوید.
گاوها را در زمان بسیار نزدیک به زایمان به جایگاه زایش حاوی بستر تمیز منتقل کنید. بعد از زایمان، آغوز در یک دستگاه تک خرچنگی در کنار جایگاه زایش دوشیده شود. پیش غوطه ور سازی و رگ زنی در سرپستانک ها انجام شود و شیر گاوها قبل از دوشیده شدن مورد بررسی قرار گیرند. همچنین گاوها بعد از دوشیده شدن پس غوطه ورسازی شوند.
دیدن گاوداری که خود را با تغییرات وفق داده است و کاهش چشمگیر در ورم پستان داشته است بسیار خوشایند است. همه از پیشرفت و حصول دستاوردهای جدید به دست آمده در سایه اصلاح، تکمیل و افزودن اقدامات جدید به دستورالعمل های قبلی احساس غرور خواهند کرد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مطمئن شوید که تراکم گاوها در جایگاه گاوهای خشک زیاد نباشند و تعداد استال ها 10 درصد بیشتر از تعداد گاوها باشد.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
تنش گرمایی را می توان به رخدادی تعریف کرد که در آن گاوها برای کاهش بار گرمایی یا تنش گرمایی به مواد مغذی بیشتری نیاز دارند که شامل انرژی، گلوکز، اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب ضروری برای حفظ غشاءهای سلولی، کاهش اثرات التهاب و کمک به باروری می باشند.
[/vc_message][vc_column_text]
تأثیر تنش گرمایی بر گاوها و تعریف آن
تنش گرمایی را می توان به رخدادی تعریف کرد که در آن گاوها برای کاهش بار گرمایی یا تنش گرمایی به مواد مغذی بیشتری نیاز دارند که شامل انرژی، گلوکز، اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب ضروری برای حفظ غشاءهای سلولی، کاهش اثرات التهاب و کمک به باروری می باشند.
قبل از اینکه گرمای تابستان بر انسان تأثیر بگذارد، گاوهای شیری سراسر دنیا تحت تأثیر اثرات منفی هوای گرم قرار می گیرند. تنش گرمایی خفیف در دمای 17.2 درجه سانتی گراد با 50 درصد رطوبت رخ می دهد. گاوهای پرتولید خوراک بیشتری مصرف می کنند و گرمای بیشتری تولید می کنند. آنها در بهاربندهای خوب تهویه شده در دمای 18.3 درجه سانتی گراد تنش گرمایی را تجربه می کنند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
گاوهای پرتولید خوراک بیشتری مصرف می کنند و گرمای بیشتری تولید می کنند. آنها در بهاربندهای خوب تهویه شده در دمای 18.3 درجه سانتی گراد تنش گرمایی را تجربه می کنند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
شاخص محاسبه تنش گرمایی در گاوداری
یکی از شاخص ها برای محاسبه تنش گرمایی، شاخص رطوبت – دما یا THI (Temperature Humid Index) می باشد. فرمول THI برابر است با میانگین دما بر اساس فارنهایت باضافه درصد رطوبت تقسیم بر 2. برای مثال، اگر دما 27 درجه سانتیگراد باشد، کاهش دما برای به حداقل رساندن اثرات آن (از طریق تجهیزات خنک کننده، مدیریت و تغییرات جیره) ضروری است. مسئله این است که مدیران گاوداری در اغلب موارد تنش گرمایی را بر اساس THI ارزیابی نمی کنند. در اغلب موارد تغییرات مهم لازم برای کاهش گرما به تأخیر می افتد.
به خاطر داشته باشید که ترکیب گرما و رطوبت است که شدت تنش گرمایی را به طور معنی داری افزایش می دهد. هنگامی که دما و رطوبت بالا است، هوای تبخیر شده پراکنده نمی شود و این باعث می شود که گرما برای مدت طولانی تری باقی بماند و به گاوها تنش وارد کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
واکنش گاوها در مقابل افزایش گرما
هنگامی که دمای بدن افزایش می یابد، باروری تحت تأثیر قرار می گیرد، نیازهای نگهداری افزایش می یابد و مصرف ماده خشک کاهش می یابد (جدول). جریان های چرخش خون بیشتر به سطح خارجی بدن برای انتشار گرما به محیط، بیشتر صورت می گیرد و باعث کاهش جریان خون در شکمبه و رحم می شود.
در اغلب موارد، گاو برای کاهش گرما تند تند نفس می کشد. با این وجود، شرایط فیزیولوژیکی دی اکسید کربن خون و کربنات هیدروژن خون را تغییر می دهد و بر شیمی خون تأثیر می گذارد.
گاوها برای اینکه سطح بیشتری از بدن آنها خشک شود در فری استال به طور کامل یا به طور نیم خیز می ایستند. این مسئله آسایش گاو را کاهش می دهد و به طور بالقوه باعث بروز لنگش می شود. التهاب در اغلب موارد مسئله ساز می شود و به اختلال در شکمبه و مشکلات سلامتی منجر می شود. التهاب نیاز به گلوکز را نیز افزایش می دهد، محققین میزان آن را 0.9 کیلوگرم در 12 ساعت تخمین زده اند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
در شرایط تنش گرمایی خنک کردن گاوها بر تولید شیر اثر مثبت می گذارد
[/vc_column_text][vc_column_text]
علائم مشهود بروز تنش گرمایی در گاوها
گاوهای شیری در تنش گرمایی نرخ های تنفس بالاتری دارند (بیش از 60 تنفس در هردقیقه)، آب از دهان آنها جاری می شود (که به کاهش نشخوار و از دست دادن آب دهان که برای بافری شدن شکمبه لازم است منجر می شود)، زمان دراز کشیدن آنها کاهش می یابد و به طور نیم خیز در فری استال می ایستند. علاوه بر آن هر 1.8 تا 3.6 درجه سانتی گراد افزایش دما، زنده مانی جنین در رحم و مصرف ماده خشک را کاهش می دهد. ترکیبات شیر نیز به دلیل کاهش تولید اسیدهای آمینه باکتریایی و اسد استیک (یک اسید چرب فرار شکمبه و منبع سنتز دنوو چربی شیر) ممکن است کاهش یابد.
نظارت بر نیتروژن اوره ای شیر (MUN) نشان می دهد که آیا میکروب های شکمبه، آمونیاک شکمبه را به اسیدهای آمینه باکتریایی تبدیل می کنند یا نه.! اگر میزان MUN بیش از 2 میلی گرم در دسی لیتر (mg/dL) افزایش یابد، تنش گرمایی نیز به صورت محدودیت هایی در محیط شکمبه از طریق تغییر pH و باکتری ها منعکس می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
توجه به خوراک دهی گاوها در زمان تنش گرمایی
مصرف ماده خشک می تواند در اثر افزایش گرمای تبخیری ناشی از هضم خوراک در شکمبه کاهش یابد. الگوهای خوراک دهی برای اجتناب از افزایش گرما در طی تنش گرمایی تغییر می کنند. تنش گرمایی در اغلب موارد در گرم ترین ساعت های روز بر اوج تولید شیر اثر می گذارد (بین ساعت های 8 صبح تا 8 شب یا از طلوع تا غروب آفتاب). علاوه بر آن، نرخ عبور خوراک ممکن است در اثر تغییر در تخمیر شکمبه، تغییرات باکتریایی و کاهش جریان خون در شکمبه کاهش یابد. به منظور حفظ نیازهای تغذیه ای مرتبط با نیازهای نگهداری بالا و کاهش مصرف خوراک، به نکات زیر توجه کنید:
[/vc_column_text][vc_column_text]
خوش خوراکی خوراک در شرایط تنش گرمایی
در شرایط تنش گرمایی خوش خوراکی خوراک را با تغذیه علوفه های سیلوشده حاوی اسید لاکتیک و استیک افزایش دهید. این اسیدها خوراک را در آخور پایدار نگه می دارند و از تخمیر ثانویه جلوگیری می کنند. ملاس مایع نیز خوش خوراکی را بهبود می دهد و احتمال جداسازی خوراک را کاهش می دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
در شرایط تنش گرمایی خوش خوراکی خوراک را با تغذیه علوفه های سیلوشده حاوی اسید لاکتیک و استیک افزایش دهید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
علوفه کم کیفیت
علوفه کم کیفیت را که در اغلب موارد باعث افزایش گرمای شکمبه می شوند را با ترکیبات خوراکی با محصولات فرعی حاوی هضم پذیری بالاتر NDF و نشاسته که از اسیدوز شکمبه نیز جلوگیری می کنند، جایگزین کنید. این علوفه ها می توانند شامل علوفه سیلو شده ذرت BMR، یونجه کم لیگنین، پوسته سویا، تفاله چغندر و مرکبات یا خوراک گلوتن ذرت باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
چربی ها
چربی ها و روغن های افزوده شده حاوی میزان بالاتری از انرژی به ازای هر کیلوگرم ماده خشک می باشند و به افزایش گرما منجر نمی شوند. اسیدهای چرب ضروری محافظت شده شکمبه ای ممکن است عملکرد غشاء سلولی را بهبود دهند و التهاب را کاهش دهند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
اجتناب از نیتروژن مازاد
به منظور اجتناب از نیتروژن مازاد که برای تبدیل به اوره خون به انرژی نیاز دارد و در ادرار و شیر به صورت MUN دفع می شود، میزان پروتئین قابل تجزیه در شکمبه (RDP) و پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه (RUP) را در جیره موازنه کنید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مدیریت آخور
هنگام تنظیم و اجرای تغییرات، مدیریت آخورها را ارزیابی کنید. پایداری خوراک را در روز بررسی کنید تا از گرمای ناشی از تخمیر ثانویه و شکل گیری کپک جلوگیری شود. می توان مخلوط پروبیوتیک تجاری و اسید استیک را به خوراک افزود تا از رشد مخمر وحشی و کپک جلوگیری شود. تغذیه جیره ها در ساعت های خنک تر روز از قبیل عصر و اوایل صبح می توانند گاوها را به مصرف بیشتر خوراک ترغیب کنند. خوراک دهی در دفعات بیشتر، ارائه جیره های تازه، ترغیب به مصرف خوراک و جلو راندن به موقع خوراک را مد نظر قرار دهید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تنش گرمایی در اغلب موارد در گرم ترین ساعت های روز بر اوج تولید شیر اثر می گذارد (بین ساعت های 8 صبح تا 8 شب یا از طلوع تا غروب آفتاب).
[/vc_column_text][vc_column_text]
افزودنی های خوراک گاوها در شرایط تنش گرمایی
استفاده از افزودنی های خوراک، مصرف ماده خشک را بهبود می دهد، تخمیر شکمبه را پایدار می کند، التهاب را کاهش می دهد و باروری را حفظ می کند. هنگام استفاده از افزودنی ها، هزینه ها را در مقابل پاسخ های مورد انتظار مد نظر قرار دهید.
بیکربنات سدیم و کربنات پتاسیم می توانند DCAD جیره ای را به بیش از 300+ میلی اکیوالان به ازای هر کیلوگرم ماده خشک به طور مؤثر افزایش دهند. گاوهای شیری در شرایط تنش گرمایی سدیم و پتاسیم مورد نیاز را به عنوان الکترولیت از دست می دهند. هر دو افزودنی شکمبه را بافری می کنند و pH شکمبه را پایدار می کنند. نمک و کلرید پتاسیم میزان DCAD جیره را افزایش می دهند.
یک یونوفر می تواند تولید پروپیونات در شکمبه را بهبود دهد (اسیدهای چرب فرار شکمبه ای یا VAF) و از طریق تبدیل های کبدی به سطح بالاتر گلوکز منجر شوند. گلوکز برای واکنش های التهابی بدن لازم است. یونوفرها همچنین تولید اسید لاکتیک را کاهش می دهند. اسید لاکتیک pH شکمبه را کاهش می دهد. محصولات مخمری می توانند pH شکمبه را پایدار کنند، هضم فیبر را بهبود دهند، میزان اسید استیک مورد نیاز برای چربی شیر را افزایش دهند و میزان اسید لاکتیک شکمبه را کاهش دهند.
دیواره های سلول مخمری نیز می تواند سلامت بخش پایینی دستگاه گوارش را بهبود دهد و میزان مایکوتوکسین را کاهش دهد. نیاسین محافظت شده شکمبه ای می تواند جریان خون به پوست را بهبود دهد، انتشار گرما که به کاهش دمای بدن منجر می شود را افزایش دهد، (بر اساس تحقیقات). کرومیوم محافظت شده شکمبه ای می تواند محرک تولید گلوکز شود و حساسیت پذیری به انسولین را بهبود دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تأثیر تنش گرمایی بر گاوهای خشک
مطالعاتی در باره تأثیر خنک کردن گاوهای خشک انجام شده است (شکل). آنها میزان تولید شیر بالاتر بعد از زایمان، وزن کامل گوساله ها در زمان تولد، میزان بالاتر آنتی بادی های آغوز و میانگین افزایش وزن روزانه بالاتر در گوساله های جوان را گزارش دادند.
گزینه دیگر برای ارزیابی این تأثیر، اپی ژنتیک است که نشان می دهد تلیسه گاوهای خنک شده 2 سال بعد هنگامی که به عنوان گاوهای شکم اول زایمان می کنند، 1.8 کیلوگرم شیر بیشتری تولید می کنند. بنابراین، خنک کردن گاوها در کل دوره خشکی به خصوص برای گاوهای انتظار زایمان (حداقل 21 روز قبل از زایمان) توصیه می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تنش گرمایی در گوساله های جوان
مطالعات اخیر نشان می دهند که باید برای گوساله های نگه داشته شده در هچ که در معرض تابش خورشید هستند سایه بان تهیه شود. برخی از هچ های جدید در پشت دارای دریچه ای هستند که امکان جابجایی و تهویه هوا را فراهم می کنند.
بهتر است که جهت هچ به گونه ای باشد که نور خورشید به جلوی هچ نتابد. راهکار دیگر این است که زیر هچ بلوک هایی گذاشته شود تا هوا از زیر هچ جریان یابد. در دسترس بودن آب تازه و تمیز نیز اهمیت دارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
خنک کردن گاوها در کل دوره خشکی به خصوص برای گاوهای انتظار زایمان (حداقل 21 روز قبل از زایمان) توصیه می شود.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
باقیمانده غلات تقطیری خشک شده DDGS به یک ماده خوراکی ارزشمند و پرکاربرد در جیره غذایی دامهای پرورشی تبدیل شده است. مقرون به صرفه بودن، ارزش تغذیه ای و کمک آن به کشاورزی پایدار، آن را به جایگزینی جذاب برای مواد خوراکی سنتی تبدیل کرده است.
[/vc_message][vc_column_text]
مقدمه ای بر باقیمانده غلات تقطیری به عنوان خوراک دام
تقاضای جهانی برای گوشت، شیر و تخم مرغ به طور پیوسته در حال افزایش است که ناشی از رشد جمعیت و افزایش استانداردهای زندگی است. این افزایش، نیازمند راه حل های کارآمد و پایدار برای تغذیه حیوانات است. دانه های غلات تقطیری خشک شده همراه با مواد حل شدنی (DDGS)، محصول جانبی تولید اتانول از غلات مختلف، به عنوان یک جزء مهم در جیره غذایی دام و طیور ظاهر شده است. مقرون به صرفه بودن، مشخصات تغذیه ای و در دسترس بودن گسترده، آن را به جایگزینی جذاب برای مواد خوراکی سنتی تبدیل کرده است. این مقاله به بررسی پیچیدگی های DDGS، بررسی تولید، ترکیب تغذیه ای، کاربرد در گونه های مختلف حیوانی و مزایا و چالش های مرتبط می پردازد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
دانه های غلات تقطیری خشک شده همراه با مواد حل شدنی (DDGS)، محصول جانبی تولید اتانول از غلات مختلف، به عنوان یک جزء مهم در جیره غذایی دام و طیور ظاهر شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
فرآیند تولید DDGS
DDGS محصول جانبی فرآیند تولید اتانول به روش خشک-آسیاب است. در اینجا یک نمای کلی از این فرآیند ارائه می شود:
–آسیاب کردن غلات: فرآیند با آسیاب کردن غلاتی مانند ذرت، گندم، سورگوم یا برنج به ذرات ریز آغاز می شود.
– مایع سازی: آرد با آب و آنزیم ها مخلوط می شود تا نشاسته به دکسترین ها و قندها تبدیل شود.
– ساکاریفیکاسیون: عملکرد آنزیمی بیشتر، دکسترین ها را به قندهای قابل تخمیر، عمدتاً گلوکز، تجزیه می کند.
– تخمیر: مخمر به مخلوط اضافه می شود تا قندها را تخمیر کرده و اتانول و دی اکسید کربن تولید کند.
– تقطیر: اتانول از تفاله باقی مانده از طریق تقطیر جدا می شود.
– سانتریفیوژ و خشک کردن: تفاله باقی مانده، که به عنوان پساب تقطیر شناخته می شود، سانتریفیوژ می شود تا جامدات (دانه های تقطیر) از مایع (مواد حل شدنی) جدا شوند.
– مواد حل شدنی اغلب تغلیظ شده و به دانه ها اضافه می شوند. سپس مخلوط برای تولید DDGS خشک می شود.
– تغییرات جزئی در فرآیند، مانند انواع آنزیم های مورد استفاده، شرایط تخمیر و روش های خشک کردن، می تواند بر ترکیب تغذیه ای محصول نهایی DDGS تأثیر بگذارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
انواع باقیمانده غلات تقطیری
1- حالت مرطوب (Wet Distillers Grains – WDGs): دارای رطوبت بالا (حدود ۶۰-۷۰٪) و نیاز به مصرف سریع دارد.
2- حالت خشک (Dry Distillers Grains – DDGs): با خشککردن به دست میآید و ماندگاری بیشتری دارد.
3- با عصاره (Distillers Grains with Solubles – DDGS): شامل مواد محلول باقیمانده از تقطیر است که ارزش غذایی آن را افزایش میدهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
ترکیب تغذیه ای DDGS
مشخصات تغذیه ای DDGS بسته به منبع غلات و شرایط فرآوری متفاوت است.
– پروتئین. DDGS منبع ارزشمندی از پروتئین است که به طور معمول حاوی 25 تا 30% پروتئین خام است. کیفیت پروتئین و مشخصات اسید آمینه می تواند بسته به منبع غلات متفاوت باشد.
– فیبر. DDGS غنی از فیبر است که عمدتاً از سلولز، همی سلولز و لیگنین تشکیل شده است. این محتوای فیبر می تواند به سلامت روده کمک کند اما ممکن است قابلیت هضم را در برخی از حیوانات محدود کند.
– چربی. DDGS حاوی مقدار قابل توجهی روغن باقیمانده، به طور معمول 8 تا 12% است که منبع متمرکزی از انرژی را فراهم می کند.
– مواد معدنی. DDGS منبع خوبی از فسفر، پتاسیم و سایر مواد معدنی است. با این حال، فراهمی زیستی فسفر به دلیل وجود فیتات می تواند نگران کننده باشد.
– ویتامین ها. DDGS حاوی ویتامین های گروه B است، اگرچه سطوح آن می تواند متفاوت باشد.
– مایکوتوکسین ها. بسته به کیفیت غلات، DDGS ممکن است حاوی مایکوتوکسین ها باشد که می تواند تأثیر منفی بر سلامت حیوانات داشته باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
DDGS منبع ارزشمندی از پروتئین است که به طور معمول حاوی 25 تا 30% پروتئین خام است. کیفیت پروتئین و مشخصات اسید آمینه می تواند بسته به منبع غلات متفاوت باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
ارزش غذایی DDGS ذرت و مقدار استفاده در جیره خوراک دام و طیور
1) ترکیبات اصلی DDGS ذرت (درصد ماده خشک):
– پروتئین خام: 26 تا 30%
– چربی خام: 8 تا 12%
– فیبر خام: 8 تا 12%
– خاکستر: 4 تا 6%
– فسفر: 0.6 تا 0.9%
– گوگرد: 0.3 تا 0.6%
– فیبر شوینده خنثی (NDF): 30 تا 40%
– فیبر شوینده اسیدی (ADF): 15 تا 20%
– کربوهیدراتهای غیرفیبری (NFE): 40 تا 50%
– مواد مغذی قابل هضم کل (TDN): 80 تا 88%
2) انرژی (برای حیوانات مختلف):
گاو:
– کل مواد غذایی قابل هضم (TDN): 80 تا 85%
– انرژی خالص شیردهی (NEL): 1.8 تا 2 Mcal/kg
گوسفند:
– مشابه گاو، اما با قابلیت هضم کمی متفاوت بسته به سن و وضعیت فیزیولوژیکی.
طیور:
– انرژی متابولیسمی ظاهری (AME): 2.8 تا 3.2 Mcal/kg
3) اسیدهای آمینه ضروری (درصد پروتئین):
– لیزین: 0.6 تا 0.8%
– متیونین: 0.5 تا 0.7%
– ترئونین: 0.1 تا 0.9%
– تریپتوفان: 0.2 تا 0.3%
4) مواد معدنی و ویتامینها:
– فسفر: 0.7 تا 0.9% (بخشی از آن به شکل فیتات است که در نشخوارکنندگان قابل هضم است ولی در طیور نیاز به افزودن فیتاز دارد).
– کلسیم: 0.1 تا 0.3%
– پتاسیم: 0.8 تا 1.2%
5) ویتامینهای گروه (Bبه خصوص نیاسین و ریبوفلاوین):
– مقادیر قابل توجه.
محدودیتهای استفاده در جیره
– گاو شیری و پرواری: تا ۲۰-۳۰% جیره (بیشتر از این مقدار ممکن است باعث کاهش مصرف خوراک یا اختلالات متابولیکی شود).
– گوسفند: تا ۲۰-۲۵% جیره.
– طیور (مرغ گوشتی و تخمگذار): تا ۱۰-۱۵% جیره (به دلیل فیبر بالا و عدم تعادل برخی اسیدهای آمینه)
[/vc_column_text][vc_column_text]
ارزش غذایی DDGS جو
1) ترکیبات اصلیDDGS جو (درصد ماده خشک):
– پروتئین خام: 25 تا 35%
– چربی خام: 5 تا 12%
– فیبر خام: 8 تا 12%
– خاکستر: 4 تا 7%
2) انرژی قابل متابولیسم(ME):
– گاو: 2.8 تا 3.2 Mcal/kg
– طیور: 2.5 تا 2.8 Mcal/kg
– گوسفند: 2.7 تا 3.1 Mcal/kg
3) اسیدهای آمینه ضروری (درصد پروتئین):
– لیزین: 0.7 تا 1.2%
– متیونین: 0.5 تا 0.8%
– ترئونین: 0.9 تا 1.3%
محدودیتهای استفاده:
– گاو: 20 تا 30% جیره (بسته به نوع تولید).
– گوسفند: 15 تا 25% جیره (به دلیل فیبر بالا).
– طیور: 10 تا 15% جیره (به دلیل فیبر و عدم تعادل اسیدهای آمینه).
نکات مهم:
– رطوبت: اگر به صورت تر (Wet DDGS) استفاده شود، باید سریع مصرف شود (به دلیل فسادپذیری بالا).
– فسفر بالا: ممکن است نیاز به تنظیم کلسیم جیره داشته باشد.
– میزان مصرف بالا در گاو میتواند سبب اسیدوز شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
باقیمانده غلات تقطیری جو (DDGS جو) اگر به صورت تر (Wet DDGS) استفاده شود، به دلیل فسادپذیری بالا باید سریع مصرف شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
DDGS گندم
– پروتئین خام: 30 تا 35%
– چربی خام: 5 تا 8%
– فیبر خام: 8 تا 12%
– فیبر شوینده خنثی (NDF): 35 تا 45%
– فیبر شوینده اسیدی (ADF): 18 تا 25%
– خاکستر: 5 تا 8%
– فسفر: 0.7 تا 1%
– گوگرد: 0.2 تا 0.4%
– مواد مغذی قابل هضم کل (TDN): 75 تا 85%
– مشخصات اسید آمینه: لیزین بالاتری نسبت به DDGS ذرت دارد، اما می تواند متغیر باشد.[/vc_column_text][vc_column_text]
– این درصدها محدوده های معمولی هستند و می توانند به طور قابل توجهی متفاوت باشند.
– NDF و ADF معیارهای محتوای فیبر هستند و مقادیر بالاتر نشان دهنده قابلیت هضم پایین ترآنها است.
– TDN تخمینی از کل مواد مغذی قابل هضم است و ارزش انرژی خوراک را منعکس می کند.
– محتوای خاکستر بالای DDGS برنج به دلیل پوسته برنج است.
– تغییرات در فرآیند خشک کردن می تواند به شدت مقادیر چربی و پروتئین محصول نهایی را تغییر دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
کاربرد DDGS در تغذیه گاو و گوساله
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری در تغذیه گاو و گوساله می تواند تأثیرات مثبت و منفی داشته باشد که به عوامل مختلفی مانند نوع غله، فرآیند تولید، میزان استفاده و ترکیب جیره بستگی دارد. در ادامه به مهمترین اثرات آن اشاره می شود:
تأثیرات مثبت:
1- منبع غنی پروتئین و انرژی. DDGS حاوی پروتئین نسبتاً بالا (26% تا 30%) و چربی (5% تا 12%) است که می تواند نیازهای تغذیه ای گاوهای شیری و پرواری را تا حدی تأمین کند. انرژی قابل توجهی دارد و می تواند جایگزین بخشی از ذرت یا کنجاله سویا شود.
2- منبع فیبر مفید. دارای فیبر تخمیرپذیر است که برای گاوهای شیری مفید بوده و به سلامت شکمبه کمک می کند.
3- کاهش هزینه خوراک. به عنوان یک ماده جانبی ارزانتر از منابع پروتئینی سنتی (مانند کنجاله سویا) می تواند هزینه های تغذیه را کاهش دهد.
4- حاوی فسفر و سایر مواد معدنی. میزان فسفر در DDGS بالا است، بنابراین می تواند بخشی از نیاز معدنی دام را پوشش دهد.
تأثیرات منفی و محدودیتها:
1- عدم تعادل اسیدهای آمینه. پروتئین DDGS از نظر لیزین کمبود دارد و باید با منابع دیگر (مانند کنجاله سویا) ترکیب شود.
2- مشکلات گوارشی در مصرف زیاد. مقادیر بالای چربی و فیبر در برخی موارد ممکن است باعث کاهش هضم یا اختلالات متابولیکی شود. در گوساله های جوان، مصرف زیاد می تواند منجر به اسهال یا کاهش رشد شود.
3- وجود ترکیبات مضر. برخی باقیمانده های تقطیری ممکن است حاوی مایکوتوکسین ها (در صورت استفاده از غلات آلوده) یا سولفور بالا باشند که برای گاوها مضر است. سطوح بالای سولفور می تواند منجر به انسفالوپاتی (مسمومیت با سولفور) یا کاهش جذب مس و سلنیوم شود.
4- تغییر در کیفیت شیر و گوشت. مصرف زیاد DDGS ممکن است بر اسیدهای چرب شیر تأثیر بگذارد و باعث کاهش کیفیت چربی شیر شود. در گاوهای پرواری، ممکن است باعث نرمی بیش از حد چربی لاشه شود.
نتیجه گیری و توصیه ها:
– باقیمانده غلات تقطیری (به ویژه DDGS) می تواند تا 20% الی 30% جیره گاوهای شیری و پرواری را تشکیل دهد، اما باید با احتیاط استفاده شود.
– برای گوساله های جوان، بهتر است مقدار آن محدود (زیر 10% تا 15% جیره) باشد تا از مشکلات گوارشی جلوگیری شود.
– کیفیت DDGS باید کنترل شود (از نظر مایکوتوکسینها و سولفور).
– ترکیب با سایر منابع پروتئینی (مانند کنجاله سویا) برای تعادل اسیدهای آمینه ضروری است.
در صورت رعایت این موارد، باقیمانده های تقطیری می توانند یک منبع مقرون به صرفه و مفید در تغذیه گاو و گوساله باشند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
باقیمانده غلات تقطیری به ویژه DDGS می تواند تا 20% الی 30% جیره گاوهای شیری و پرواری را تشکیل دهد، اما باید با احتیاط استفاده شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
کاربرد DDGS در تغذیه گوسفند و بز
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری خشک (DDGS) در تغذیه گوسفند می تواند تأثیرات مثبت و منفی داشته باشد که به عوامل مختلفی مانند نوع غله، فرآوری، میزان استفاده و شرایط پرورش بستگی دارد.
تأثیرات مثبت:
1- منبع پروتئین و انرژی. DDGS حاوی پروتئین نسبتاً بالا (25% تا 30%) و چربی قابل توجهی است که می تواند نیازهای تغذیه ای گوسفند را تأمین کند. انرژی آن به دلیل وجود فیبر تخمیرپذیر و چربی باقیمانده از فرآیند تقطیر، مناسب است.
2- قابلیت هضم خوب. بخشی از نشاسته و قندهای غلات در فرآیند تقطیر مصرف شده، اما فیبر و پروتئین آن قابل هضم تر می شود. برای گوسفندهای پرواری و شیرده مفید است.
3- کاهش هزینه خوراک. به عنوان یک جایگزین ارزانتر برای کنسانتره و منابع پروتئینی مانند کنجاله سویا استفاده می شود.
4- منبع مواد معدنی و ویتامینها. حاوی فسفر، پتاسیم، ویتامینهای گروه B و برخی آنتی اکسیدانها است.
تأثیرات منفی و محدودیت ها:
1- میزان بالای چربی. برخی باقیمانده های تقطیری (مخصوصاً از ذرت) چربی بالایی دارند که ممکن است در جیره گوسفندهای جوان یا در حال پروار باعث اختلالات گوارشی شود.
2- کمبود برخی اسیدهای آمینه. پروتئین DDGS ممکن است کمبود لیزین داشته باشد، بنابراین بهتر است با منابع پروتئینی دیگر ترکیب شود.
3- خطر مسمومیت با گوگرد. در برخی موارد، باقیمانده های تقطیری (مخصوصاً از جو یا سورگوم) ممکن است سولفور بالا داشته باشند که منجر به مسمومیت (Polioencephalomalacia) در گوسفند شود.
نرخ های گنجاندن در جیره: مشابه گاو گوشتی و شیری. توصیه می شود بیش از 30% تا 40% جیره را DDGS تشکیل ندهد، زیرا ممکن است باعث اسیدیته شکمبه یا مشکلات متابولیکی شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری DDGS در تغذیه مرغ گوشتی
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری DDGS در تغذیه مرغ گوشتی می تواند تأثیرات مثبت و منفی داشته باشد که به عوامل مختلفی مانند نوع غله، فرآوری، سطح جایگزینی و ترکیب جیره بستگی دارد.
تأثیرات مثبت:
1- منبع پروتئین و انرژی. DDGS معمولاً حاوی 25% تا 30% پروتئین خام و چربی قابل توجهی است که می تواند بخشی از نیازهای مرغ گوشتی را تأمین کند. به ویژه DDGS ذرت به دلیل محتوای انرژی بالا (ناشی از چربی باقیمانده) می تواند در جیره استفاده شود.
2- اسیدهای آمینه ضروری. حاوی اسیدهای آمینه مانند متیونین و لیزین است، البته مقدار آنها کمتر از منابع حیوانی یا سویا است و نیاز به مکمل سازی دارد.
3- فیبر و مواد مغذی مفید. منبع خوبی از فیبر، فسفر و ویتامینهای گروه B است که می تواند به سلامت گوارش کمک کند.
4- کاهش هزینه خوراک. به عنوان یک ماده جانبی ارزانتر می تواند جایگزین بخشی از ذرت، سویا یا سایر منابع پروتئینی شود و هزینه تولید را کاهش دهد.
تأثیرات منفی و محدودیت ها:
1- کیفیت متغیر. کیفیت DDGS بستگی به نوع غله (ذرت، گندم، جو) و فرآیند تقطیر دارد. برخی نمونه ها ممکن است آلوده به مایکوتوکسین ها باشند.
2- محدودیت در سطح استفاده. در جیره مرغ گوشتی، معمولاً تا 10% الی 15% قابل استفاده است. مقادیر بالاتر ممکن است به دلیل فیبر زیاد، کاهش قابلیت هضم و افت عملکرد را به دنبال داشته باشد.
3- عدم تعادل اسیدهای آمینه. اگر DDGS جایگزین سویا یا منابع پروتئینی کامل شود، ممکن است جیره نیاز به مکمل اسیدهای آمینه مصنوعی داشته باشد.
4- چربی اکسید شده. در برخی موارد، چربی باقیمانده در DDGS ممکن است اکسید شده باشد و بر سلامت مرغ تأثیر منفی بگذارد.
جمع بندی:
– استفاده از DDGS به ویژه DDGS ذرت تا 10% جیره می تواند یک منبع مقرون به صرفه برای تأمین پروتئین و انرژی در مرغ گوشتی باشد، اما باید از کیفیت آن اطمینان حاصل کرد.
– بهتر است همراه با مکمل های اسیدآمینه، آنزیمهای هضم کننده فیبر (مانند زایلاناز) و جذب کننده مایکوتوکسین در (صورت نیاز) استفاده شود.
– در صورت استفاده صحیح، تأثیر منفی بر افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک ندارد، اما مقادیر بالا ممکن است عملکرد را کاهش دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری DDGS در تغذیه مرغ تخمگذار
استفاده از باقیمانده غلات تقطیری DDGS در تغذیه مرغ تخمگذار می تواند تأثیرات مثبت و منفی داشته باشد که به عوامل مختلفی مانند نوع غله، فرآوری، سطح استفاده و ترکیب جیره بستگی دارد.
تأثیرات مثبت:
1- منبع پروتئین و انرژی. DDGS حاوی پروتئین نسبتاً بالا (2% تا 30% در حالت خشک) و اسیدهای آمینه ضروری مانند لیزین و متیونین است که برای تولید تخم مرغ مفید است. همچنین منبع انرژی (به ویژه از ذرت تقطیرشده) و چربی است که می تواند بخشی از نیازهای انرژی مرغ را تأمین کند.
2- فیبر مفید. محتوای فیبر آن می تواند سلامت دستگاه گوارش را بهبود بخشد، اما مقدار زیاد آن ممکن است مشکل ساز شود.
3- منبع مواد معدنی و ویتامین ها. DDGS حاوی فسفر، پتاسیم و ویتامینهای گروه (B مانند نیاسین و ریبوفلاوین) است که در متابولیسم مرغ مؤثرند.
4- کاهش هزینه خوراک. به دلیل قیمت پایین تر نسبت به منابع پروتئینی دیگر (مانند کنجاله سویا)، می تواند در کاهش هزینه جیره مؤثر باشد.
تأثیرات منفی و محدودیت ها:
1- کیفیت متغیر. ترکیب غذایی DDGS بسته به نوع غله (ذرت، گندم، جو) و روش تقطیر متفاوت است و ممکن است یکنواخت نباشد.
2- فیبر بالا و کاهش قابلیت هضم. مقادیر زیاد فیبر نامحلول می تواند هضم نشاسته و پروتئین را کاهش دهد و بر تولید تخم مرغ تأثیر منفی بگذارد.
3- محتوی چربی و اکسیداسیون. چربی موجود در DDGS ممکن است در صورت نگهداری نامناسب اکسید شود و باعث کاهش کیفیت خوراک شود.
4- مشکلات احتمالی سلامت. مقادیر بالای فسفر و برخی ترکیبات نامطلوب (مانند مایکوتوکسین ها در صورت آلودگی اولیه غله) می تواند اثرات منفی داشته باشد.
نتیجه گیری و توصیه ها:
– مقدار بهینه: معمولاً 5% تا 10% از جیره مرغ تخمگذار می تواند بدون مشکل استفاده شود، اما مقادیر بالاتر (بیش از 15%) ممکن است عملکرد را کاهش دهد.
– مکمل سازی: بهتر است با منابع پروتئینی دیگر (مانند کنجاله سویا) ترکیب شود تا تعادل اسیدهای آمینه حفظ شود.
– کنترل کیفیت: از DDGS با کیفیت بالا و عاری از مایکوتوکسین ها استفاده شود.
– در صورت مدیریت صحیح، باقیمانده غلات تقطیری می تواند بهعنوان یک ماده غذایی مقرون به صرفه و مفید در جیره مرغ تخمگذار استفاده شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
DDGS ممکن است حاوی مایکوتوکسین ها باشد که می تواند تأثیر منفی بر سلامت و عملکرد حیوانات داشته باشد. آزمایش منظم و استراتژی های مدیریت ضروری است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مزایای استفاده از DDGS در خوراک دام
– مقرون به صرفه بودن: DDGS به طور کلی ارزان تر از مواد خوراکی سنتی است و هزینه های خوراک را برای تولیدکنندگان کاهش می دهد.
– ارزش تغذیه ای: منبع ارزشمندی از انرژی، پروتئین و فیبر را فراهم می کند و به رشد و تولید حیوانات کمک می کند.
– بهبود سلامت روده: محتوای فیبر می تواند عملکرد شکمبه را در نشخوارکنندگان افزایش دهد و سلامت روده را در سایر حیوانات تقویت کند.
– کاهش اثرات زیست محیطی: استفاده از محصول جانبی تولید اتانول، ضایعات را کاهش می دهد و به یک سیستم کشاورزی پایدارتر کمک می کند.
– افزایش در دسترس بودن خوراک محلی: استفاده از DDGS محلی نیاز به واردات محصولات خوراکی را کاهش می دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
چالش ها و ملاحظات استفاده از DDGS در خوراک دام
– تغییرپذیری در ترکیب تغذیه ای: محتوای تغذیه ای DDGS بسته به منبع غلات و شرایط فرآوری می تواند متفاوت باشد و نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق و فرمولاسیون جیره دارد.
– آلودگی مایکوتوکسین: DDGS ممکن است حاوی مایکوتوکسین ها باشد که می تواند تأثیر منفی بر سلامت و عملکرد حیوانات داشته باشد. آزمایش منظم و استراتژی های مدیریت ضروری است.
– محتوای گوگرد: محتوای گوگرد بالا می تواند منجر به PEM در نشخوارکنندگان شود و نیاز به نظارت دقیق و تنظیمات رژیم غذایی دارد.
– فراهمی زیستی فسفر: فسفر موجود در DDGS عمدتاً به شکل فیتات است که فراهمی زیستی پایینی دارد. ممکن است مکمل فیتاز لازم باشد.
– کیفیت چربی: محتوای اسیدهای چرب غیراشباع بالا می تواند بر کیفیت چربی لاشه در خوک ها و ترکیب چربی شیر در گاوهای شیری تأثیر بگذارد.
– قابلیت هضم فیبر: محتوای فیبر بالا می تواند قابلیت هضم را در حیوانات جوان و گونه های تک معده ای کاهش دهد.
– حمل و نگهداری: DDGS می تواند گرد و غبار داشته باشد و مستعد فساد باشد و نیاز به حمل و نگهداری مناسب دارد.
– در دسترس بودن جغرافیایی: در دسترس بودن DDGS به تولید اتانول بستگی دارد که می تواند بر اساس منطقه متفاوت باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
استراتژی های مدیریت
– تجزیه و تحلیل مواد مغذی: تجزیه و تحلیل منظم پروتئین، فیبر، چربی، گوگرد و فسفر بسیار مهم است.
– آزمایش مایکوتوکسین: آزمایش منظم آفلاتوکسین ها، DON و زیرالنون ضروری است.
– نظارت بر گوگرد: DDGS را از نظر محتوای گوگرد آزمایش کنید و در صورت نیاز جیره را با منابع سولفات تنظیم کنید.
– مکمل فیتاز: برای بهبود قابلیت هضم فسفر، فیتاز را به جیره خوک و طیور اضافه کنید.
– فرمولاسیون جیره: جیره ها را با دقت فرموله کنید تا سطوح انرژی، پروتئین و فیبر متعادل شوند.
– حمل و نگهداری مناسب: DDGS را در مکانی خشک و دارای تهویه مناسب نگهداری کنید تا از فساد جلوگیری شود.
– معرفی تدریجی: DDGS را به تدریج به جیره معرفی کنید تا حیوانات سازگار شوند.
– نظارت بر سلامت حیوانات: سلامت و عملکرد حیوانات را از نزدیک برای هرگونه عوارض جانبی کنترل کنید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جهت گیری های آینده
– فناوری های فرآوری بهبود یافته: تحقیقات برای توسعه فناوری های فرآوری بهبود یافته ای که کیفیت تغذیه ای و قوام DDGS را افزایش می دهد، در حال انجام است.
– محصولات با ارزش افزوده: بررسی تولید محصولات با ارزش افزوده از DDGS، مانند کنسانتره های پروتئینی و بخش های فیبری.
– مکمل آنزیم: بررسی استفاده از آنزیم های مختلف برای بهبود قابلیت هضم DDGS.
– ژنتیک و پرورش: پرورش حیوانات با توانایی بهبود یافته برای استفاده کارآمد ازDDGS.
– تحقیقات پایداری: تحقیقات مستمر در مورد جنبه های پایداری تولید و استفاده ازDDGS.
– DDGS منبع غلات جدید: تولید منابع جدید DDGS، مانند DDGS از جلبک ها، در حال تحقیق است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نتیجه گیری
DDGS به یک ماده خوراکی ارزشمند و پرکاربرد در جیره غذایی دامهای پرورشی تبدیل شده است. مقرون به صرفه بودن، ارزش تغذیه ای و کمک آن به کشاورزی پایدار، آن را به جایگزینی جذاب برای مواد خوراکی سنتی تبدیل کرده است. با این حال، تغییرپذیری در ترکیب تغذیه ای و چالش های بالقوه، مانند آلودگی مایکوتوکسین و محتوای گوگرد بالا، نیاز به مدیریت دقیق و فرمولاسیون جیره دارد. با اجرای استراتژی های مناسب و انجام تحقیقات مداوم، استفاده از DDGS می تواند به منظور افزایش تولید حیوانات و کمک به یک سیستم کشاورزی پایدارتر بهینه شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
DDGS به یک ماده خوراکی ارزشمند و پرکاربرد در جیره غذایی دامهای پرورشی تبدیل شده است.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
افزودنی های خوراک دام اجزایی هستند که به خاطر نقش غیر مغذی آنها به جیره اضافه می شوند. برای مثال بی کربنات سدیم به عنوان یک بافر کننده شکمبه و نه به عنوان منبع تأمین سدیم اضافه می شود.
[/vc_message][vc_column_text]
آشنایی با افزودنی های خوراک دام
افزودنی های خوراک دام اجزایی هستند که به خاطر نقش غیر مغذی آنها به جیره اضافه می شوند. برای مثال بی کربنات سدیم به عنوان یک بافر کننده شکمبه و نه به عنوان منبع تأمین سدیم اضافه می شود. هزینه افزودنی ها روزانه به ازای هر رأس گاو متغیر است. علت اصلی استفاده از افزودنی های خوراک دام، بهبود عملکرد گاو بر اساس شرایط گاوداری، انجام کارهای تحقیقاتی، بررسی نقش افزودنی و سود اقتصادی آن است.
در اینجا افزودنی ها را در چهار دسته معرفی می کنیم. این تقسیم بندی به شما و مشاوران در انتخاب یک افزودنی در جیره کمک می کند. این دسته بندی در وضعیت فعلی به صورت زیر می باشد:
توصیه شده: در صورت نیاز به جیره اضافه شود.
تحت آزمایش: قبل از توصیه قطعی نیاز به پژوهش های بیشتری دارد.
در حال ارزیابی: پاسخ های متفاوت نشان می دهد.
توصیه نشده: در حال حاضر پاسخ های اقتصادی نشان نمی دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
علت اصلی استفاده از افزودنی های خوراک دام، بهبود عملکرد گاو بر اساس شرایط گاوداری، انجام کارهای تحقیقاتی، بررسی نقش افزودنی و سود اقتصادی آن است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نمک های آنیونی و محصولات
نقش: نمکهای آنیونی (Anionic salts) در تغذیه گاوهای شیری نقش مهمی در تنظیم تعادل اسید-باز بدن و پیشگیری از تب شیر (هیپوکلسمی) نمک های آنیونی سبب می شوند جیره بیشتر اسیدی شده و سطح کلسیم خون، از طریق تحریک فراخوان کلسیم از استخوان و جذب کلسیم از روده کوچک، افزایش یابد.
سطح مصرف: تفاضل کاتیون-آنیونی (DCAD) جیره را تا سطح صفر تا 50- میلی اکی والان در کیلوگرم یا 5 میلی اکی والان در سطح ماده خشک کاهش دهید. با مکمل های آنیونی رایج در جیره گاوهای شیری مانند: کلرید آمونیوم (NH₄Cl)، سولفات منیزیم (MgSO₄)، کلرید کلسیم (CaCl₂) و سولفات کلسیم (CaSO₄) تفاضل ذکر شده را می توانید کاهش دهید.
نسبت سود به هزینه: 10 به 1
راهکار تغذیه ای: نمکهای آنیونی معمولاً در دوره انتقال (close-up dry period)، یعنی ۲ تا ۴ هفته قبل از زایمان، به عنوان مکمل خوراک دام به جیره غذایی گاوهای خشک اضافه میشوند. میزان کلسیم جیره را در سطح 100 گرم در روز (30 گرم به صورت غیرآلی) تنظیم کنید. سطح منیزیم جیره را به 0.4 درصد ماده خشک ارتقاء دهید.
نکات مهم در استفاده از نمکهای آنیونی:
کنترل pH ادرار: pH ادرار گاو باید بین ۶ تا ۶٫۵ باشد تا نشاندهنده اثرگذاری مناسب نمکهای آنیونی باشد.
تعادل در مصرف: مصرف بیش از حد نمکهای آنیونی میتواند باعث اسیدوز متابولیک یا کاهش مصرف خوراک شود.
حذف نمکهای آنیونی پس از زایمان: بعد از زایش، جیره باید به حالت کاتیونی (DCAD مثبت) تغییر کند تا تولید شیر بهینه شود.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
آسپرژیلوس اوریزا (Aspergillus Oryzae)
آسپرژیلوس اوریزا یک قارچ مفید است که به عنوان مخمر پروبیوتیک یا تخمیرکننده در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری، استفاده می شود. این میکروارگانیسم با تولید آنزیمهای مختلف و بهبود فرآیندهای گوارشی، نقش مهمی در افزایش بهره وری غذایی و سلامت گاوها دارد.
نقش: این قارچ آنزیمهایی مانند سلولاز، زایلاناز و آمیلاز تولید می کند که به تجزیه بهتر فیبرهای گیاهی (مانند یونجه و کاه) کمک می کند.با افزایش قابلیت هضم فیبر منجر به جذب بهتر انرژی و افزایش تولید شیر می شود.
با تنظیم pH شکمبه، از اسیدوز (کاهش pH ناشی از تخمیر سریع کربوهیدراتها) جلوگیری می کند. رشد باکتریهای مفید شکمبه (مانند باکتریهای تجزیه کننده فیبر) را تحریک و از تکثیر باکتریهای مضر جلوگیری می کند.
با بهبود شرایط تخمیر در شکمبه، سنتز پروتئین میکروبی (منبع اصلی پروتئین برای گاو) را افزایش می دهد. این امر به بهبود کیفیت شیر (افزایش پروتئین و چربی شیر) کمک می کند.
برخی ترکیبات تولیدشده توسط آسپرژیلوس اوریزا خاصیت آنتی اکسیدانی دارند و به کاهش التهاب و بهبود سلامت عمومی گاو کمک می کنند. در نتیجه، گاوها در برابر بیماریها مقاومتر شده و عملکرد تولیدمثلی بهتری خواهند داشت.
سطح مصرف: میزان مصرف بسته به فرمولاسیون خوراک متفاوت است، اما معمولاً ۵ تا ۱۰ گرم در روز برای هر گاو توصیه می شود.
نسبت سود به هزینه: 6 به 1
راهکار تغذیه ای: معمولاً به صورت کشت زنده، محصول تخمیری یا افزودنی آنزیمی به خوراک اضافه می شود. تغذیه در جیره های حاوی غلات زیاد، شکمبه دارای PH پایین و گاوهای تحت تنش گرمایی و گوساله هایی که جیره مایع مصرف می کنند، انجام شود.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بیوتین (Biotin)
بیوتین (ویتامین B7 یا ویتامین H) یک ویتامین محلول در آب است که نقش مهمی در متابولیسم انرژی، سلامت پوست و سم، و عملکرد سیستم ایمنی گاوهای شیری دارد.
نقش: بیوتین در سنتز کراتین (پروتئین ساختاری سم) مؤثر است و به استحکام سم کمک می کند. با کاهش زگیل پاشنه، کاهش زخم های سم، کاهش جدا شدگی خط سفید، کاهش ترک خوردگی ناشی از سائیدگی و زخم های کف سم سبب بهبود وضعیت سم ها می شود. بیوتین در متابولیسم گلوکز و سنتز اسیدهای چرب نقش دارد و می تواند تولید شیر را بهبود بخشد. برخی مطالعات نشان داده اند که مکمل بیوتین موجب افزایش تولید شیر 1 تا 2 کیلوگرم در روز می شود.
بیوتین به عنوان کوفاکتور آنزیمهای مهم در گلوکونئوژنز (تولید گلوکز از پیش سازهای غیرکربوهیدراتی) عمل می کند که برای گاوهای پرتولید حیاتی است. همچنین در متابولیسم اسیدهای آمینه و چربیها نقش دارد.
کمبود بیوتین می تواند باعث خشکی پوست، ریزش مو و کاهش کیفیت پوشش خارجی گاو شود. مکمل بیوتین به بهبود سلامت پوست و پوشش مو کمک می کند.
سطح مصرف: 10 تا 20 میلی گرم در روز به ازای هر رأس گاو به مدت 6 ماه تا 1 سال.
نسبت سود به هزینه: 4 به 1
راهکار تغذیه ای: در گله های با مسائل مزمن سم، قبل از ارزیابی بایستی به مدت 6 ماه در جیره اضافه گردد. شرکت ها توصیه می کنند که مکمل کردن جیره با بیوتین را از سن 15 ماهگی دام شروع کنید.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بیوتین در سنتز کراتین (پروتئین ساختاری سم) مؤثر است و به استحکام سم کمک می کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بتاکاروتن (Beta Carotene)
بتاکاروتن یک پیش ساز ویتامین A (پروویتامین A) و یک آنتی اکسیدان قوی است که در گیاهان سبز، هویج، ذرت، یونجه و برخی مکمل های خوراک دام یافت می شود. بتاکاروتن در بدن گاو به ویتامین A تبدیل شده و نقش های مهمی در سلامت، تولیدمثل و عملکرد سیستم ایمنی ایفا می کند.
نقش:
– تولید ویتامین. گاوها نمی توانند ویتامین A را مستقیماً سنتز کنند و به پیش سازهایی مثل بتاکاروتن نیاز دارند. ویتامین A برای بینایی، رشد سلولی، سلامت پوست و مخاط (مانند دستگاه تنفسی و گوارشی) ضروری است.
– بهبود باروری. بتاکاروتن به طور مستقل (حتی بدون تبدیل به ویتامین A) بر کیفیت تخمک گذاری، تشکیل جسم زرد (CL) و کاهش موارد سقط تأثیر می گذارد. گاوهای شیری با سطح پایین بتاکاروتن ممکن است مشکلاتی در فحلی، آبستنی و افزایش فاصله بین زایمانها داشته باشند.
– تقویت سیستم ایمنی. به عنوان آنتی اکسیدان، از سلولها در برابر استرس اکسیداتیو (ناشی از زایمان، تولید شیر بالا یا بیماری) محافظت می کند. کاهش التهاب پستان (ماستیت) و سایر عفونتها.
– افزایش کیفیت شیر و آغوز. سطح کافی بتاکاروتن در جیره، غلظت ویتامین A و آنتی اکسیدانهای شیر و آغوز را افزایش می دهد که برای سلامت گوساله مهم است.
– پیشگیری از کمبودها. کمبود بتاکاروتن و ویتامین A باعث کاهش اشتها، لاغری، کاهش تولید شیر، مشکلات پوستی و افزایش حساسیت به بیماریها می شود.
سطح مصرف: گاوهای شیرده پرتولید 300 تا 500 میلی گرم در روز. گاوهای خشک و گوساله 150 تا 300 میلی گرم در روز. در دوره انتقال (قبل و بعد از زایمان) نیاز افزایش می یابد.
نسبت سود به هزینه: در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: مصرف در جیره گاوهای تازه زا و در طی دورانی که ورم پستان شایع شده است.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
پروپیونات کلسیم
پروپیونات کلسیم (Calcium Propionate) یک نمک کلسیم از اسید پروپیونیک است که به عنوان یک افزودنی خوراکی در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری، استفاده میشود. این ترکیب هم به عنوان منبع انرژی و هم به عنوان ماده ضد قارچ و نگهدارنده در خوراک دام کاربرد دارد.
نقش:
– تأمین انرژی. پروپیونات کلسیم در شکمبه گاوها به اسید پروپیونیک (یک اسید چرب فرار یا (VFA) تبدیل میشود که یکی از پیشسازهای اصلی گلوکز در کبد است. گلوکز برای تولید شیر (به ویژه لاکتوز) و تأمین انرژی گاوهای پرتولید ضروری است.
– پیشگیری از کتوز (بیماری متابولیک). با افزایش تولید گلوکز، خطر کمبود انرژی (کتوز تحتبالینی یا بالینی) کاهش مییابد. این ماده به ویژه در دوره انتقال (قبل و بعد از زایمان) که گاوها در معرض کمبود انرژی هستند، مفید است.
– خاصیت ضد قارچی و نگهدارندگی. از رشد کپکها و قارچها در خوراک دام جلوگیری میکند و کیفیت خوراک را حفظ مینماید. این ویژگی در محیط مرطوب یا در انبارداری طولانیمدت خوراک اهمیت دارد.
– تأمین کلسیم. به عنوان یک منبع کلسیم، به سلامت استخوانها و عملکرد عضلات کمک میکند.
سطح مصرف: 120 تا 225 گرم در روز.
نسبت سود به هزینه: در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: در فاصله 7 روز قبل و بعد از زایمان تغذیه شود یا تا زمانی که اشتهای گاو اجازه دهد. خوش خوراک نیست.
وضعیت: توصیه به صورت مصرف مایع.
[/vc_column_text][vc_column_text]
کولین حفاظت شده
کولین حفاظت شده (Rumen-Protected Choline) شکلی از کولین است که در شکمبه گاو تجزیه نمی شود و به صورت مستقیم در روده کوچک جذب می گردد. این نوع کولین به دلیل پوشش ویژه یا فرمولاسیون شیمیایی خاص، از تخمیر میکروبی در شکمبه مصون می ماند و به بخش های پایینی دستگاه گوارش می رسد.
نقش:
– بهبود سلامت کبد و پیشگیری از کبد چرب. در اوایل شیردهی، گاوها به دلیل تعادل منفی انرژی، چربی های بدن را تجزیه می کنند که منجر به افزایش تریگلیسیرید در کبد و بروز کبد چرب می شود. کولین به متابولیسم چربی ها کمک کرده و از تجمع چربی در کبد جلوگیری می کند.
– افزایش تولید شیر و ترکیبات آن. کولین در سنتز فسفولیپیدها نقش دارد و به تشکیل غشای سلولی و ترشح چربی شیرMFGM – Milk Fat Globule Membrane) ) کمک می کند. مصرف کولین حفاظت شده می تواند تولید شیر و درصد چربی شیر را بهبود بخشد.
– بهبود عملکرد تولیدمثلی. کولین در متابولیسم متیونین و کاهش سطح هموسیستئین نقش دارد که بر سلامت رحم و باروری تأثیرگذار است. گاوهایی که کولین کافی دریافت می کنند، نرخ باروری بهتری دارند.
– تقویت سیستم ایمنی. کولین پیش ساز استیلکولین (یک انتقال دهنده عصبی) و فسفاتیدیلکولین (جزئی از غشای سلولی) است که در عملکرد سیستم ایمنی و کاهش التهاب مؤثر است.
– کاهش استرس اکسیداتیو. کولین به عنوان یک ماده مؤثر در سم زدایی کبد، به کاهش استرس متابولیک در دوره انتقال (۳ هفته قبل و بعد از زایمان) کمک می کند.
سطح مصرف: 15 تا 30 گرم در روز.
نسبت سود به هزینه: 2 به 1 (در صورت حفاظت شده بودن).
راهکار تغذیه ای: در فاصله 2 هفته قبل از زایمان تا 8 هفته پس از زایمان. در گاوهایی که دچار کتوز و کبدچرب هستند و در عین حال تولید شیر بالایی نیز دارند.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
کولین حفاظت شده (Rumen-Protected Choline) شکلی از کولین است که در شکمبه گاو تجزیه نمی شود و به صورت مستقیم در روده کوچک جذب می گردد. این نوع کولین به دلیل پوشش ویژه یا فرمولاسیون شیمیایی خاص، از تخمیر میکروبی در شکمبه مصون می ماند و به بخش های پایینی دستگاه گوارش می رسد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
آنزیم های فیبرولیتیک
آنزیم های فیبرولیتیک (فیبرینولیتیک یا فیبرینولیتیک) گروهی از آنزیم ها هستند که قادر به تجزیه ترکیبات فیبری و دیواره سلولی گیاهان (مانند سلولز، همی سلولز و پکتین) هستند. این آنزیم ها به طور طبیعی توسط برخی میکروارگانیسم های موجود در شکمبه گاوها تولید می شوند، اما می توان آنها را به صورت مکمل نیز به جیره غذایی اضافه کرد.
نقش:
– بهبود هضم فیبر. این آنزیم ها به تجزیه بهتر سلولز و همی سلولز کمک می کنند و قابلیت هضم علوفه و مواد فیبری را افزایش می دهند. در نتیجه، گاو می تواند انرژی بیشتری از جیره دریافت کند.
– افزایش تولید شیر. با بهبود هضم فیبر، مقدار اسیدهای چرب فرار (VFAs) مانند استات، پروپیونات و بوتیرات در شکمبه افزایش می یابد که برای تولید شیر و انرژی حیاتی هستند. این امر منجر به افزایش تولید شیر و بهبود کیفیت آن (چربی و پروتئین شیر) می شود.
– کاهش اتلاف مواد مغذی. آنزیم های فیبرولیتیک باعث کاهش دفع فیبر هضم نشده از مدفوع می شوند و بهره وری خوراک را افزایش می دهند.
– بهبود سلامت شکمبه. با تسهیل تخمیر فیبر، محیط شکمبه را پایدارتر می کنند و از نوسانات PH جلوگیری می کنند که برای پیشگیری از اسیدوز شکمبه مفید است.
– کاهش هزینه های خوراک. با افزایش قابلیت هضم علوفه های با کیفیت پایین، می توان از منابع ارزان تر خوراک استفاده کرد بدون آنکه عملکرد گاو کاهش یابد.
سطح مصرف: به طور مشخص معلوم نشده است (میزان واحد آنزیمی به ازای هر واحد ماده خشک).
نسبت سود به هزینه: 3-2 به 1 (طبق داده های کشور کانادا).
راهکار تغذیه ای: برای بهبود الیاف، 12 ساعت قبل از تغذیه جیره، آنزیم را اسپری کنید تا مؤثرتر باشد. شاید بر اساس تفاوت در جیره ها مصرف مشخص شده باشد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
آنزیم های مخصوص نشاسته و حاوی آمیلاز
آنزیم های مهم در هضم کربوهیدراتها هستند که نشاسته را به قندهای ساده تر مانند مالتوز و گلوکز تجزیه می کنند. در تغذیه گاوهای شیری، آمیلاز نقش مهمی در بهبود هضم نشاسته و افزایش بهره وری غذایی دارد.
نقش:
– بهبود هضم نشاسته. نشاسته موجود در غلات (ذرت، جو، گندم) بهراحتی در شکمبه تخمیر نمیشود. آنزیمهای آمیلاز به تجزیه بهتر نشاسته کمک میکنند و قابلیت هضم آن را افزایش میدهند.
– افزایش تولید اسیدهای چرب فرار (VFA). تجزیه بهتر نشاسته منجر به تولید بیشتر پروپیونات در شکمبه میشود که پیشساز گلوکز در کبد است و برای تولید شیر ضروری است.
– کاهش اختلالات متابولیکی. هضم ناکامل نشاسته میتواند منجر به اسیدوز شکمبهای شود. آنزیمهای آمیلاز با بهبود هضم، از تجمع سریع اسیدهای چرب فرار و کاهش pH شکمبه جلوگیری میکنند.
– افزایش بازده خوراک. با تجزیه مؤثرتر نشاسته، انرژی بیشتری برای گاو فراهم میشود که منجر به افزایش تولید شیر و بهبود وضعیت بدنی دام میشود.
– کمک به هضم نشاسته عبوری (Bypass Stratch). بخشی از نشاسته (بهویژه در ذرت) از شکمبه عبور میکند و در روده کوچک هضم میشود. آنزیمهای آمیلاز میتوانند به هضم این نشاسته در روده کمک کنند و جذب گلوکز را افزایش دهند.
سطح مصرف: 300kNU به ازای هر کیلوگرم ماده خشک مصرفی.
kNU برابر است با حدود 6 واحد سرالفا (Ceralpha) با استفاده از روش اندازه گیری بین المللی مگازایم.
نسبت سود به هزینه: 3 به 1 (طبق داده های دانشگاه ویسکانسین).
راهکار تغذیه ای: با بهبود مصرف نشاسته، میزان احتیاج به مصرف ذرت کم می شود و می توان آن را با منابع ارزان تر کربوهیدرات قابل تخمیر در شکمبه جایگزین کرد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
ترکیبات اسانس های معطر (روغن دارچین-Cinnamon، روغن میخک-Clove و یا روغن سیر
اسانسهای معطر ترکیبات فرار و معطری هستند که از گیاهان استخراج میشوند و معمولاً شامل ترکیبات زیر هستند: ترپنها (مانند لیمونن، پینن)، فنولها (مانند اوژنول، تیمول، کارواکرول)، آلدهیدها (مانند سینامالدهید)، کتونها (مانند منتون)، الکلها (مانند منتول، لینالول). این ترکیبات دارای خواص ضدمیکروبی، ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و محرک سیستم گوارش هستند.
اسانسهای پرکاربرد در جیره گاو شیری: اوژنول (در میخک و دارچین) ضد میکروب و بهبود هضم. سینامالدهید (در دارچین) تنظیم تخمیر شکمبه. تیمول و کارواکرول (در آویشن و پونه) افزایش قابلیت هضم فیبر. لیمونن (در مرکبات) بهبود اشتها و عملکرد شیردهی.
نقش:
– بهبود هضم و جذب مواد مغذی. افزایش فعالیت آنزیمهای گوارشی و تحریک رشد باکتریهای مفید شکمبه. کاهش تخمیر نامطلوب و کاهش تولید متان (کمک به محیط زیست و افزایش بازده انرژی).
– تنظیم میکروفلور شکمبه. مهار باکتریهای مولد اسید لاکتیک (جلوگیری از اسیدوز شکمبه). افزایش باکتریهای تجزیهکننده فیبر (بهبود استفاده از علوفه).
– افزایش عملکرد تولید شیر. بهبود متابولیسم انرژی و پروتئین، افزایش تولید شیر و ترکیبات آن (چربی و پروتئین شیر).
– تقویت سیستم ایمنی. خاصیت آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی، کاهش استرس اکسیداتیو و بیماریها.
– جایگزین آنتیبیوتیکها و افزودنیهای مصنوعی. استفاده به عنوان محرک رشد طبیعی و کاهش مقاومت آنتیبیوتیکی.
سطح مصرف: 0.5 تا 1.5 گرم در روز (مقادیر بیشتر می تواند اثر منفی داشته باشد).
نسبت سود به هزینه: 7 به 1 (طبق داده های دانشگاه ویسکانسین).
راهکار تغذیه ای: سبب افزایش تولید اسید پروپیونیک و بازده خوراک دام می شود.
وضعیت: تحت آزمایش.
[/vc_column_text][vc_column_text]
این ترکیبات دارای خواص ضدمیکروبی، ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و محرک سیستم گوارش هستند.
محرک سامانه ایمنی (Immunostimulant) به موادی اطلاق میشود که توانایی تقویت و فعالسازی سیستم ایمنی بدن را دارند. این مواد با تحریک سلولهای ایمنی (مانند ماکروفاژها، لنفوسیتها و آنتیبادیها) به افزایش مقاومت بدن در برابر بیماریها کمک میکنند.
انواع محرکهای سامانه ایمنی مورد استفاده در تغذیه گاو شیری:
– پروبیوتیکها و پریبیوتیکها (مانند مخمرهای زنده و فروکتوالیگوساکاریدها)
– اسیدهای آلی (مانند اسید بوتریک و اسید پروپیونیک)
– مواد گیاهی و عصارههای طبیعی (مانند سیر، اکیناسه، آویشن)
– مواد معدنی مانند سلنیوم، روی و ویتامینهای E و C (به عنوان آنتیاکسیدانهای قوی)
– بتاگلوکانها و مانان الیگوساکاریدها
نقش: با بهبود سامانه ایمنی گاو بر عملکرد دستگاه ایمنی اثر می گذارد و از طریق تغییر در فعالیت نوتروفیل ها شامل مهاجرت آنها از طریق L-Selectin، عمل فاگوسیتوز و واکنش های سوختی اکسیداتیو سبب کاهش شمار میزان سلول های بدنی و افزایش تولید شیر می شوند. می توان از آنها برای کاهش خونریزی های داخلی یا خونریزی گوارشی استفاده کرد.
– تقویت سیستم ایمنی و کاهش بیماریها. کاهش خطر ابتلا به بیماریهای متابولیک (مانند کتوز، اسیدوز شکمبه)، بهبود مقاومت در برابر عفونتهای باکتریایی (مانند ورم پستان) و ویروسی
– بهبود عملکرد تولیدی. افزایش تولید شیر به دلیل کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب، بهبود کیفیت شیر (کاهش سلولهای سوماتیک)
– کاهش اثرات استرس. کمک به مقابله با استرس گرمایی یا استرس زایمان، بهبود بازدهی غذایی با کاهش انرژی مصرفی برای مقابله با بیماریها
– بهبود سلامت دستگاه گوارش. تقویت میکروبیوم شکمبه و روده، افزایش جذب مواد مغذی
سطح مصرف: 56 گرم در روز.
نسبت سود به هزینه: 7 به 1 در اوایل شیردهی و 3 به 1 در کل دوره شیردهی.
زمان مصرف: دوره خشکی گاوها تا 60 روز پس از زایمان.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
اکسید منیزیم
اکسید منیزیم (MgO) یک ترکیب شیمیایی است که به صورت پودر سفید رنگ وجود دارد و به عنوان منبع منیزیم در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری استفاده می شود. منیزیم یک ماده معدنی ضروری برای سلامت و عملکرد متابولیک گاوهاست.
نقش: قلیا کننده است (سبب افزایش PH شکمبه می شود) و سبب بهبود جذب متابولیت های خون توسط غدد پستانی و افزایش درصد چربی شیر می شود.
– پیشگیری از کمبود منیزیم (تتانی یا تب شیر). کمبود منیزیم میتواند منجر به هیپومنیزیمی (کمبود منیزیم خون) شود که در گاوهای شیری به شکل تتانی یا تب شیر ظاهر می شود و با علائمی مانند تحریک پذیری، لرزش عضلات و حتی مرگ همراه است. افزودن اکسید منیزیم به جیره غذایی از این عارضه جلوگیری می کند.
– تنظیم متابولیسم کلسیم و فسفر. منیزیم در جذب و متابولیسم کلسیم و فسفر نقش دارد و به پیشگیری از تب شیر (کاهش کلسیم خون پس از زایمان) کمک می کند.
– بهبود سلامت شکمبه. منیزیم در حفظ pH مناسب شکمبه مؤثر است و به هضم بهتر فیبر و تولید اسیدهای چرب فرار (منبع انرژی گاو) کمک می کند.
– افزایش تولید شیر و کیفیت آن. تأمین منیزیم کافی باعث بهبود عملکرد آنزیمها و هورمونهای مرتبط با تولید شیر می شود.
– کاهش استرس گرمایی. منیزیم به عنوان یک الکترولیت، در تنظیم تعادل آب و الکترولیتها نقش دارد و می تواند در کاهش اثرات استرس گرمایی مؤثر باشد.
سطح مصرف: معمولاً ۰.۲ تا ۰.۴ درصد از ماده خشک جیره را تشکیل می دهد. در دوره انتقال (قبل و بعد از زایمان) نیاز به منیزیم افزایش مییابد و ممکن است تا ۰.۵ درصد جیره نیز استفاده شود.
نسبت سود به هزینه: اطلاعاتی در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: همراه بافرهای سدیم دار (با نسبت 2 تا 3 قسمت بی کربنات سدیم و 1 قسمت اکسید منیزیم).
وضعیت: به عنوان منبع منیزیم و استفاده به همراه بی کربنات توصیه شده است.
تفاوت اکسید منیزیم با سایر منابع منیزیم:
– حلالیت پایین در آب. اکسید منیزیم در مقایسه با سولفات منیزیم (منیزیم سولفات) جذب کمتری دارد، اما به دلیل قیمت پایینتر و پایداری بیشتر، در جیره گاوها رایج است.
– منیزیم کلاته (مانند منیزیم پروپیونات) جذب بهتری دارد اما گرانتر است. در نتیجه، اکسید منیزیم یک مکمل مقرون به صرفه و ضروری در تغذیه گاوهای شیری است که از کمبود منیزیم جلوگیری کرده و سلامت و تولید شیر را بهبود می بخشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
متیونین – هیدروکسی آنالوگ
هیدروکسی آنالوگ (Hydroxy Analog) یا هیدروکسی مشتقشده از متیونین (HMB یا HMA) یک فرم شیمیایی اصلاحشده از اسید آمینه متیونین است که در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری، استفاده میشود. این ترکیب بهعنوان یک منبع متیونین محافظتشده (Rumen-Protected Methionine) عمل میکند و نقش مهمی در بهبود تولید و کیفیت شیر دارد.
نقش:
– تأمین اسید آمینه محدودکننده (متیونین). متیونین یکی از اسیدهای آمینه ضروری است که گاوهای شیری بهدلیل نیاز بالا برای تولید پروتئین شیر (کازیین) اغلب با کمبود آن مواجه میشوند. هیدروکسی آنالوگ متیونین (HMB) در شکمبه (رومین) تجزیه نمیشود و به روده کوچک میرسد، جایی که جذب و به متیونین فعال تبدیل میشود.
– بهبود تولید شیر و ترکیبات آن. افزایش متیونین در جیره منجر به سنتز بهتر پروتئین شیر و افزایش درصد چربی و پروتئین شیر میشود. مطالعات نشان دادهاند که استفاده از HMB میتواند تولید شیر را تا ۱-۲ کیلوگرم در روز افزایش دهد.
– بهبود سلامت کبد و متابولیسم. متیونین در فرآیندهای سمزدایی کبد و سنتز گلوتاتیون (یک آنتیاکسیدان مهم) نقش دارد. کاهش خطر کبد چرب و بهبود عملکرد ایمنی در گاوهای شیری.
– بهبود بازده خوراک. با تأمین اسید آمینه ضروری، هیدروکسی آنالوگ به استفاده کارآمدتر از پروتئین جیره کمک میکند.
– کاهش دفع نیتروژن. با افزایش بهرهوری متیونین، دفع نیتروژن از طریق ادرار و مدفوع کاهش مییابد که برای محیط زیست مفید است.
سطح مصرف: 30 گرم در روز.
نسبت سود به هزینه: 2 به 1.
راهکار تغذیه ای: در اول دوره شیردهی به گاوهایی که سطح بالایی از کنسانتره و میزان پروتئین محدود در جیره مصرف می نمایند، تغذیه شود. هیدروکسی آنالوگ (HMB) در مقایسه با DL-Methionine یا متیونین پوششدار، قابلیت جذب بالاتری در روده دارد و کمتر تحت تأثیر pH شکمبه قرار میگیرد. استفاده از هیدروکسی آنالوگ متیونین در جیره گاوهای شیری بهویژه در دوره اوج شیردهی، میتواند تولید شیر، کیفیت آن و سلامت گاو را بهبود بخشد. این مکمل بهعنوان یک منبع کارآمد و پایدار از متیونین، جایگاه ویژهای در تغذیه گاوهای پرتولید دارد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
موننسین (با نام تجاری موننسین)
موننسین (Monensin) یک یونوفور است که به طور گسترده در تغذیه گاو شیری و پرواری استفاده می شود. این ترکیب توسط باکتری Streptomyces cinnamonensis تولید می شود و به عنوان یک افزودنی خوراکی برای بهبود بازدهی تغذیه و سلامت دام مورد استفاده قرار می گیرد.
نقش:
– تنظیم جمعیت میکروبی شکمبه. موننسین با تأثیر بر باکتریهای شکمبه، جمعیت میکروارگانیسمهای تولیدکننده اسید لاکتیک را کاهش می دهد و از اسیدوز شکمبه جلوگیری می کند. باکتریهای گرم مثبت (مانند Streptococcus bovis) را مهار کرده و جمعیت باکتریهای مفید شکمبه (مانند Megasphaera elsdenii) را افزایش می دهد.
– بهبود بازدهی انرژی. با کاهش تولید گاز متان، انرژی هدررفته در فرآیند تخمیر شکمبه را کاهش می دهد. تولید پروپیونات (اسید چرب فرار مفید) را افزایش می دهد که منبع انرژی کارآمدتری برای گاو است.
– کاهش بروز بیماریهای متابولیک. از کتوز و اسیدوز تحت حاد (SARA) جلوگیری می کند. با کاهش تجمع چربی در کبد، به سلامت متابولیک گاوهای شیری در دوره انتقال (قبل و بعد از زایش) کمک می کند.
– افزایش تولید شیر و بهبود ترکیبات آن. در برخی موارد، منجر به افزایش تولید شیر با کیفیت بهتر (چربی و پروتئین مطلوبتر) می شود.
– کنترل کوکسیدیوز. موننسین دارای خاصیت ضدکوکسیدیایی است و از عفونتهای انگلی در گوساله ها و گاوهای شیری جلوگیری می کند.
سطح مصرف: 11 تا 22 گرم به ازای هر تن ماده خشک مصرفی (250 تا 400 میلی گرم در روز به ازاء هر رأس گاو). مصرف بیش از حد ممکن است باعث مسمومیت (بی اشتهایی، اسهال و حتی مرگ) شود. در برخی کشورها، استفاده از موننسین در گاو شیری محدودیتهایی دارد و باید طبق دستورالعمل های دامپزشکی استفاده شود.
نسبت سود به هزینه: 5 به 1.
راهکار تغذیه ای: موننسین را در جیره گاوهای خشک برای کاهش بیماری های متابولیکی و در جیره گاوهای شیرده برای بهبود بازده خوراک مصرف کنید و در عین حال ترکیب شیر را تحت نظر داشته باشید تا سطح مطلوب مصرف موننسین را در کنترل داشته باشید.
جایگزین های احتمالی: سایر یونوفورها مانند لاسالوسید (Lasalocid) یا افزودنی های طبیعی مانند عصارههای گیاهی و پروبیوتیک ها ممکن است اثرات مشابهی داشته باشند. در کل، موننسین یک افزودنی مؤثر در جیره گاو شیری است که با بهبود سلامت شکمبه و متابولیسم انرژی، بهره وری تولید را افزایش می دهد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نیاسین B3 ,nicotinic acid and nicotin- amide
نیاسین (Niacin) که به عنوان ویتامین B3 نیز شناخته میشود، یکی از ویتامینهای محلول در آب است که نقش مهمی در متابولیسم انرژی، سنتز اسیدهای چرب و سلامت عمومی دام دارد. این ویتامین در دو فرم اسید نیکوتینیک و نیکوتینامید وجود دارد و برای گاو شیری بهویژه در دورههای انتقال (مانند نزدیک به زایمان و اوایل شیردهی) بسیار حائز اهمیت است.
نقش:
– متابولیسم انرژی. نیاسین بخشی از کوآنزیمهای NAD (نیکوتینامید آدنین دینوکلئوتید) و NADP است که در واکنشهای اکسیداسیون-احیا و تولید انرژی نقش دارند. به گاوها کمک میکند تا از چربیهای بدن برای تولید انرژی استفاده کنند (بهویژه در دورههای منفی انرژی پس از زایمان).
– کاهش کتوز و بهبود سلامت کبد. با افزایش استفاده از اسیدهای چرب، نیاسین از تجمع چربی در کبد (کبد چرب) و بروز کتوز جلوگیری میکند. مطالعات نشان دادهاند که مکملدهی نیاسین (بهویژه با دوز ۶ تا ۱۲ گرم در روز) میتواند سطح بتا-هیدروکسی بوتیرات (BHB) را در خون کاهش دهد.
– بهبود عملکرد شکمبه. نیاسین ممکن است بر جمعیت میکروبی شکمبه تأثیر بگذارد و تولید پروپیونات (اسید چرب فرار مهم برای سنتز گلوکز) را افزایش دهد. همچنین به حفظ pH شکمبه کمک میکند و از اسیدوز تحتحاد جلوگیری مینماید.
– تنظیم دمای بدن (ضد گرمازدگی). نیاسین باعث گشاد شدن عروق خونی پوست میشود و به خنکسازی بدن گاو در شرایط استرس گرمایی کمک میکند.
افزایش تولید شیر و کیفیت آن. برخی تحقیقات نشان دادهاند که مکمل نیاسین میتواند تولید شیر را بهویژه در گاوهای پرتولید افزایش دهد. همچنین ممکن است بر ترکیبات شیر مانند پروتئین و چربی تأثیر مثبت بگذارد.
سطح مصرف: 6 گرم به صورت حفاظت نشده (قبل از زایمان)، 12 گرم حفاظت نشده به ازای هر رأس گاو (بعد از زایمان) یا 3 گرم حفاظت شده (1 گرم حفاظت شده جایگزین 8 گرم نیاسین حفاظت نشده) و 3 گرم حفاظت نشده برای بهبود عملکرد شکمبه.
نسبت سود به هزینه: 3 به 1 (در سطح 12 گرم).
راهکار تغذیه ای: پیش از زایمان (۲ تا ۳ هفته قبل) به مقدار ۶ تا ۱۲ گرم در روز. پس از زایمان به مقدار ۱۲ تا ۲۴ گرم در روز (بسته به شرایط گاو). توجه: نیاسین در دوزهای بالا ممکن است باعث گرگرفتگی (vasodilation) شود، اما گاوها به مرور به آن عادت میکنند. نیاسین یک مکمل مفید برای گاوهای شیری بهویژه در دوره انتقال است که با بهبود متابولیسم انرژی، کاهش کتوز و حمایت از سلامت کبد، عملکرد تولیدمثلی و شیردهی را بهینه میکند. با این حال، مشورت با دامپزشک یا متخصص تغذیه دام برای تنظیم دقیق دوز ضروری است.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
پری بیوتیک ها (غیرزنده)
پریبیوتیک غیر زنده (Non-viable Prebiotic) به ترکیباتی غیرزنده و غیرقابل متابولیسم اشاره دارد که به عنوان غذای اختصاصی برای باکتریهای مفید روده (پروبیوتیکها) عمل میکنند و رشد یا فعالیت آنها را تحریک میکنند. این ترکیبات معمولاً شامل الیگوساکاریدها، فیبرهای خاص یا سایر مواد مقاوم به هضم هستند که توسط میزبان جذب نمیشوند، اما توسط میکروبهای مفید روده تخمیر میگردند.
– فروکتوالیگوساکاریدها (FOS). (در گیاهانی مانند کاسنی و سیر یافت میشود).
– گالاکتوالیگوساکاریدها (GOS). اینولین (در ریشه کاسنی و کنگر فرنگی وجود دارد).
نقش:
– تقویت میکروبیوم روده. پریبیوتیکها با تحریک رشد باکتریهای مفید (مانند لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم) به تعادل میکروبیولوژیکی روده کمک میکنند و از رشد باکتریهای مضر (مانند E. coli و سالمونلا) جلوگیری میکنند.
– بهبود سلامت گوارش. تخمیر پریبیوتیکها در شکمبه و روده بزرگ منجر به تولید اسیدهای چرب کوتاهزنجیر (SCFA) مانند استات، پروپیونات و بوتیرات میشود که منبع انرژی برای سلولهای روده هستند و سلامت مخاط روده را بهبود میبخشند.
– تقویت سیستم ایمنی. پریبیوتیکها با افزایش جمعیت میکروبهای مفید، پاسخ ایمنی را تقویت کرده و خطر التهاب و بیماریهای متابولیک (مانند اسیدوز شکمبهای یا کتوز) را کاهش میدهند.
– بهبود عملکرد تولیدی. با افزایش جذب مواد مغذی و کاهش تنشهای متابولیکی، پریبیوتیکها میتوانند بر تولید شیر، کیفیت شیر (چربی و پروتئین) و بازده خوراک تأثیر مثبت بگذارند.
– کاهش نیاز به آنتیبیوتیکها. با بهبود فلور میکروبی روده، پریبیوتیکها میتوانند جایگزین مناسبی برای آنتیبیوتیکهای محرک رشد باشند و به کاهش مقاومت آنتیبیوتیکی کمک کنند.
سطح مصرف: نسبت به نوع شرکت یا محصول متفاوت است.
نسبت سود به هزینه: اطلاعاتی در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: مورد تغذیه گوساله ها و حیواناتی قرار گیرد که در معرض باکتری های مضر در دستگاه گوارش هستند. پریبیوتیکهای غیر زنده با تغذیه انتخابی میکروبهای مفید روده، سلامت گوارش، ایمنی و عملکرد گاو شیری را بهبود میبخشند و جایگزینی مؤثر برای آنتیبیوتیکها محسوب میشوند. استفاده از آنها در جیره گاوهای شیری میتواند به بهرهوری بیشتر و کاهش هزینههای دامپروری کمک کند.
– بهبود هضم و جذب مواد مغذی. افزایش تجزیه فیبر و تولید اسیدهای چرب فرار (مانند استات، پروپیونات و بوتیرات) که منبع انرژی گاو هستند. بهبود هضم نشاسته و پروتئین.
– تقویت سیستم ایمنی. کاهش باکتری های بیماری زا (مانند اشرشیاکلی و سالمونلا) از طریق رقابت برای جایگاه اتصال در روده. تحریک تولید آنتی بادیها و ماکروفاژها.
– کاهش مشکلات متابولیکی. کاهش خطر اسیدوز شکمبه با تنظیم pH و افزایش جمعیت باکتری های تجزیه کننده لاکتات. کاهش نفخ و اختلالات گوارشی.
– افزایش تولید شیر و کیفیت آن. بهبود بازده خوراک و افزایش تولید شیر. کاهش سلول های سوماتیک شیر (بهبود سلامت پستان).
– کاهش نیاز به آنتی بیوتیک ها. با تقویت میکروبیوم سالم، از بروز عفونت ها جلوگیری می کند.
سطح مصرف: به طور مشخص تعریف نشده است.
نسبت سود به هزینه: اطلاعاتی در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: به گوساله هایی که از جیره مایع استفاده نموده گاوهای انتقالی، گاوهای مصرف کننده سطح بالای نشاسته کربوهیدرات و در شرایط تنش تغذیه شود. استفاده از پریبیوتیکها و پروبیوتیکها در تغذیه گاو شیری می تواند سلامت گوارش، عملکرد تولیدمثلی و تولید شیر را بهبود بخشد و از بیماریهای متابولیک جلوگیری کند.
وضعیت: تحت ارزیابی برای گاوها و توصیه شده برای گوساله های شیرخوار.
[/vc_column_text][vc_column_text]
پروپیلین گلیکول
پروپیلن گلیکول (Propylene Glycol) یک ترکیب شیمیایی آلی با فرمول C₃H₈O₂ است که به عنوان یک مایع بی بو، بی رنگ و شیرین مزه شناخته می شود. این ماده در صنایع مختلف از جمله غذایی، دارویی، آرایشی و بهداشتی و نیز در تغذیه دام استفاده می شود.
نقش:
– منبع انرژی سریع. پروپیلن گلیکول در شکمبه گاو به پروپیونات (یک اسید چرب فرار) تبدیل می شود که یک پیش ساز مهم برای تولید گلوکز در کبد است. این ماده به گاوهای شیری به ویژه در دوره انتقال (close-up) و اوایل شیردهی کمک می کند تا از کمبود انرژی (کتوﺯ) جلوگیری شود.
– پیشگیری و درمان کتوز (Ketosis). در گاوهای شیری پس از زایمان، نیاز به گلوکز به شدت افزایش می یابد و در صورت کمبود انرژی، بدن از چربی ها استفاده می کند که منجر به تولید اجسام کتونی و بروز کتوز می شود. پروپیلن گلیکول با افزایش تولید گلوکز، از تجمع کتونها جلوگیری کرده و به درمان کتوز کمک می کند.
– بهبود عملکرد تولیدمثلی. با تأمین انرژی کافی، پروپیلن گلیکول می تواند به بهبود باروری و کاهش مشکلات پس از زایمان کمک کند.
– کاهش استرس گرمایی. در برخی موارد، این ترکیب به عنوان یک مکمل در جیره گاوها در شرایط استرس گرمایی استفاده می شود تا انرژی مورد نیاز را تأمین کند.
سطح مصرف: ۲۲۵ تا ۵۰۰ گرم در روز به ازای هر رأس گاو. در گاوهای مبتلا به کتوز، دوزهای بالاتر (تا ۱ لیتر در روز) ممکن است توسط دامپزشک توصیه شود.
نسبت سود به هزینه: اطلاعاتی در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: میتوان آن را مستقیماً به گاو خوراند یا با خوراک مخلوط کرد. مصرف آن را به صورت مایع، یک هفته قبل از زایمان (نقش پیش گیری) یا پس از زایمان با مشاهده علائم کتوز شروع کنید. نقش درمانی تأثیرگذاری شکل غیرمایع آن به اندازه تأثیر شکل مایع نیست. مصرف بیش از حد ممکن است باعث اسهال یا مشکلات گوارشی شود.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
پس از زایمان، گاوهای شیری به دلیل افزایش نیاز انرژی برای تولید شیر، در معرض کمبود انرژی قرار میگیرند. پروپیلن گلایکول به عنوان یک منبع گلوکونوژنیک (تولیدکننده گلوکز) عمل میکند و در کبد به گلوکز تبدیل میشود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
افزودنیهای باکتری های سیلاژ
افزودنیهای باکتریایی در سیلو (سیلاژ) برای بهبود فرآیند تخمیر، افزایش کیفیت و پایداری سیلو استفاده میشوند. این افزودنیها معمولاً شامل باکتریهای اسیدلاکتیک (LAB – Lactic Acid Bacteria) و سایر میکروارگانیسمهای مفید هستند که به سرعت pH سیلو را کاهش داده و از رشد باکتریها و قارچهای نامطلوب جلوگیری میکنند.
انواع افزودنیهای باکتریایی سیلو:
– باکتریهای اسیدلاکتیک (LAB). رایجترین نوع افزودنیهای باکتریایی هستند. گونههای متداول: Lactobacillus plantarum, Lactobacillus buchneri, Enterococcus faecium, Pediococcus spp. عملکرد: تبدیل سریع قندهای گیاه به اسیدلاکتیک و کاهش pH (۴-۳.۵). جلوگیری از فساد هوازی و رشد کپکها و مخمرها پس از باز کردن سیلو.
– باکتریهای تولیدکننده اسید استیک (مانند Lactobacillus buchneri). اسید استیک تولید میکنند که از فساد هوازی (پس از باز شدن سیلو) جلوگیری میکند. مناسب برای سیلوهای با قند کم (مانند ذرت علوفهای).
– آنزیمهای تجزیهکننده فیبر (سلولاز و همیسلولاز). همراه با باکتریها استفاده میشوند تا فیبر گیاه را به قندهای تخمیرپذیر تبدیل کنند. باعث بهبود تخمیر و افزایش قابلیت هضم علوفه میشوند.
– مخمرهای مفید (مانند Saccharomyces cerevisiae). برخی مخمرها برای بهبود تخمیر و کاهش فساد هوازی استفاده میشوند.
نقش: تحریک تخمیر سیلاژ، کاهش تلفات مواد مغذی (کاهش پروتئین تجزیهشده و هدررفت انرژی)، جلوگیری از فساد میکروبی و کپکزدگی، بهبود کیفیت سیلو (طعم بهتر، قابلیت هضم بالاتر)، کاهش فساد هوازی (پس از باز کردن درب سیلو)، کاهش افت ماده خشک، کاهش دمای سیلاژ، افزایش قابلیت هضم خوراک، بهبود پایداری سطحی سیلاژ و تقویت اسیدهای چرب (اسید لاکتیک) در سیلاژ علوفه.
سطح مصرف: مقدار ۱۰۰،۰۰۰ واحد تشکیل دهنده کلنی (CFU) در هر گرم علوفه تازه شامل باکتری های لاکتوباسیلوس پلانتروم، لاکتوباسیلوس بوچنری، لاکتوباسیلوس اسیدی لاکتی، پدیوکوکوس سرویسیا، پدیوکوکوس پنتاکوکوس، استرپتوکوکوس فاسیوم یا ترکیبی از این باکتری ها.
نسبت سود به هزینه: ۳ به ۱ بازیابی (خوراک) تا ۷ به ۱ برای بهبود شیر.
راهکار تغذیه ای: این افزودنیها به صورت پودر یا مایع هستند و معمولاً قبل از سیلو کردن، روی مواد علوفهای پاشیده میشوند. دوز مصرف بستگی به نوع محصول و دستورالعمل سازنده دارد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بنتونیت سدیم
بنتونیت سدیم یک نوع رس طبیعی است که عمدتاً از مونت موریلونیت (یک نوع کانی رسی) تشکیل شده و به دلیل خاصیت جذب آب و تورم پذیری بالا شناخته میشود. این ماده دارای بار منفی است و میتواند کاتیونهایی مانند سدیم، کلسیم و منیزیم را جذب کند. بنتونیت سدیم به دلیل خواص منحصر به فردش، کاربردهای گستردهای در صنایع مختلف از جمله تغذیه دام و طیور دارد.
نقش: یک ماده معدنی رسی است که به عنوان بایندر استفاده شده، سبب تغییر در الگوی اسیدهای چرب فرار (VFA) شکمبه و سرعت عبور و تبادل آنیون های معدنی می شود. گزارش های مزرعه ای ادعا دارند که با سموم قارچی ترکیب می شوند. توسط FDA تائید نشده است.
– جذب سموم و جلوگیری از مسمومیت. بنتونیت سدیم توانایی جذب مایکوتوکسینها (سموم قارچی موجود در خوراک) و سایر ترکیبات مضر را دارد و از بروز مسمومیت در گاو جلوگیری میکند. همچنین میتواند آمونیاک و فلزات سنگین را در دستگاه گوارش خنثی کند.
– بهبود هضم و جذب مواد مغذی. با افزایش زمان ماندگاری غذا در دستگاه گوارش، جذب مواد مغذی مانند پروتئینها، ویتامینها و مواد معدنی را بهبود میبخشد. به دلیل خاصیت بافری، pH شکمبه را تثبیت کرده و از اسیدوز جلوگیری میکند.
– کاهش اسهال و مشکلات گوارشی. بنتونیت سدیم با جذب آب اضافی در روده، به درمان اسهال در گوسالهها و گاوهای شیری کمک میکند. همچنین باعث تشکیل مدفوع فشردهتر و کاهش رطوبت کود میشود.
– افزایش تولید شیر و بهبود کیفیت آن. برخی مطالعات نشان دادهاند که افزودن بنتونیت سدیم به جیره گاوهای شیری میتواند تولید شیر را افزایش دهد. همچنین ممکن است باعث کاهش سلولهای سوماتیک در شیر شود که نشاندهنده بهبود سلامت پستان است.
– بهبود کیفیت خوراک و کاهش هدررفت آن. به عنوان یک ماده چسباننده در تولید پلتهای خوراک دام استفاده میشود و از هدررفت مواد مغذی جلوگیری میکند. گرد و غبار خوراک را کاهش میدهد که برای سلامت تنفسی گاوها مفید است.
– کاهش انتشار گاز متان (مفید برای محیط زیست). برخی تحقیقات نشان میدهند که بنتونیت سدیم میتواند تولید متان در شکمبه را کاهش دهد که برای محیط زیست مفید است.
سطح مصرف: ۴۵۰ تا ۷۰۰ گرم در روز برای اثرگذاری در سطح شکمبه و ۱۱۰ گرم برای اثر بر سموم قارچی.
نسبت سود به هزینه: اطلاعاتی در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: تغذیه در شرایطی که جیره حاوی غلات زیادی است، قوام مدفوع کم است. کپک در جیره وجود دارد، درصد چربی شیر کم است و گاو دچار گنده خواری شده است.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بی کربنات سدیم / سسکوئی کربنات سدیم
بیکربنات سدیم (NaHCO₃)، که به عنوان جوش شیرین نیز شناخته میشود، یک ترکیب شیمیایی قلیایی است که در صنایع غذایی، پزشکی و کشاورزی کاربرد گستردهای دارد. این ماده به طور طبیعی در بدن موجودات زنده نیز یافت میشود و نقش مهمی در تنظیم pH ایفا میکند.
نقش:
– تنظیم pH شکمبه و پیشگیری از اسیدوز. گاوهایی که با جیرههای پرکربوهیدرات (مانند غلات) تغذیه میشوند، ممکن است دچار اسیدوز شکمبه شوند، زیرا باکتریهای شکمبه اسید لاکتیک تولید میکنند و pH را کاهش میدهند. بیکربنات سدیم با خنثیسازی اسیدها، pH شکمبه را در محدوده مطلوب (۶.۲ تا ۶.۸) حفظ میکند و از اختلالات گوارشی جلوگیری میکند.
– بهبود هضم و جذب مواد مغذی. محیط قلیایی ایجاد شده توسط بیکربنات سدیم، فعالیت میکروارگانیسمهای مفید شکمبه را افزایش میدهد و تجزیه فیبر و سلولز را بهبود میبخشد. این امر منجر به افزایش تولید شیر در گاوهای شیری و افزایش وزن در گاوهای پرواری میشود.
– کاهش استرس گرمایی. در فصل گرما، گاوها ممکن است دچار اختلالات متابولیک ناشی از تعریق و تنفس سریع شوند که باعث کاهش بیکربنات خون و اسیدوز میگردد. افزودن بیکربنات سدیم به جیره، تعادل اسید-باز را حفظ کرده و اثرات منفی استرس گرمایی را کاهش میدهد.
– بهبود کیفیت شیر. استفاده از بیکربنات سدیم میتواند از کاهش چربی شیر (ناشی از اسیدوز) جلوگیری کند و کیفیت شیر را حفظ نماید.
– جایگزین بخشی از نمک طعام. بیکربنات سدیم میتواند به عنوان منبع سدیم در جیره استفاده شود و تعادل الکترولیتها را بهبود بخشد.
سطح مصرف: گاوهای شیری ۱۵۰ تا ۲۵۰ گرم در روز (معادل ۰.۷۵ تا ۱.۵٪ از ماده خشک جیره).گاوهای پرواری ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم در روز. در موارد استرس گرمایی یا جیرههای پرغله، مقدار مصرف ممکن است افزایش یابد. مصرف بیش از حد بیکربنات سدیم میتواند باعث قلیایی شدن خون و اختلالات متابولیک شود. بهتر است به تدریج به جیره اضافه شود تا گاوها به آن عادت کنند. در گاوهای خشک یا گاوهای با جیره علوفهای بالا، نیاز به بیکربنات سدیم کمتر است. در صورت نیاز به تنظیم دقیق جیره، مشاوره با یک متخصص تغذیه دام توصیه میشود.
نسبت سود به هزینه: ۴ به ۱ تا ۱۲ به ۱.
راهکار تغذیه ای: مصرف این بافرها در جیره های حاوی سیلاژ ذرت بالا (بیش از ۶۰ درصد كل علوفه مصرفی)، جیره های مرطوب (بیش از ۵۵ درصد رطوبت)، جیره های حاوی الیاف کم (کمتر از ۱۹ درصد (ADF)، مصرف محدود علوفه خشک کمتر از 2.5 کیلوگرم)، علوفه خیلی خرد شده (بیش از ۵۰ درصد در غربال پائینی جعبه جداسازی پنسیلوانیا)، مخلوط های پلت شده، تغذیه ناگهانی کنسانتره و تحت شرایط تنش گرمایی باید انجام گیرد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
کشت مخمری و مخمر
مخمر (Yeast) یک میکروارگانیسم تک سلولی از گروه قارچها است که بهطور گسترده در صنایع غذایی، دارویی و خوراک دام استفاده میشود. کشت مخمر به فرآیند رشد و تکثیر این میکروارگانیسم در شرایط کنترلشده (مانند محیط کشت حاوی منابع کربوهیدراتی، نیتروژن و مواد معدنی) اشاره دارد.
انواع مخمر مورد استفاده در تغذیه گاو:
– مخمر زنده (Active Dry Yeast). برای تنظیم میکروفلور شکمبه استفاده میشود.
– مخمر غیرفعال (Inactivated Yeast). به عنوان منبع پروتئین و مواد مغذی به جیره اضافه میشود.
– محصولات جانبی مخمر (مانند مخمر آبجو یا مالت). در برخی جیرهها به کار میروند.
نقش:
– منبع پروتئین و اسیدهای آمینه. مخمر حاوی پروتئین با کیفیت و اسیدهای آمینه ضروری است که به رشد و بازدهی گاو کمک میکند. به ویژه برای گاوهای شیری مفید است، زیرا نیازهای متابولیکی بالای آنها را تأمین میکند.
– تأمین ویتامینها و مواد معدنی. مخمر غنی از ویتامینهای گروه B (مانند تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین و بیوتین) است که برای متابولیسم انرژی و سلامت دستگاه گوارش ضروری هستند. حاوی مواد معدنی مانند سلنیوم و روی است که نقش آنتیاکسیدانی و تقویت سیستم ایمنی دارند.
– بهبود هضم فیبر و عملکرد شکمبه. مخمر به عنوان پروبیوتیک عمل میکند و با تحریک باکتریهای مفید شکمبه (مانند باکتریهای تجزیهکننده فیبر)، هضم علوفه و جذب مواد مغذی را بهبود میبخشد. با تثبیت pH شکمبه، از اسیدوز ناشی از تغذیه کنسانتره جلوگیری میکند.
– افزایش تولید شیر و چربی شیر. مطالعات نشان میدهد که مکملسازی جیره گاوهای شیری با مخمر، تولید شیر و درصد چربی شیر را افزایش میدهد. این اثر به دلیل بهبود تخمیر شکمبه و افزایش تولید اسیدهای چرب فرار (VFAs) است.
– کاهش استرس اکسیداتیو و تقویت ایمنی. ترکیباتی مانند بتاگلوکان و مانان الیگوساکاریدها (MOS) در دیواره مخمر، سیستم ایمنی گاو را تقویت کرده و مقاومت در برابر بیماریها را افزایش میدهند.
سطح مصرف: ۱۰ تا ۱۲۰ گرم در روز بسته به غلظت مخمر در کشت.
نسبت سود به هزینه: ۴ به ۱
راهکار تغذیه ای: دو هفته قبل از زایمان تا ۱۰ هفته پس از زایمان، جیره آغازین گوساله ها و در زمان از خوراک افتادن گاو و شرایط تنش توصیه می شود. مخمر یک مکمل ارزشمند در تغذیه گاو است که با بهبود هضم، افزایش تولید شیر، تقویت ایمنی و کاهش اختلالات متابولیکی، بهرهوری گله را افزایش میدهد.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
متیونین روی Zinc methionine
متیونین (Methionine) یکی از اسیدهای آمینه ضروری است که در تغذیه و پرورش گاو نقش مهمی ایفا میکند. این اسید آمینه بهعنوان یک ماده مغذی کلیدی در جیره غذایی گاوهای شیری و پرواری استفاده میشود.
نقش: سبب بهبود پاسخ سامانه ایمنی شده، استحکام سم ها را زیاد می کند و میزان شمارش سلولهای بدنی شیر را کاهش می دهد.
– سنتز پروتئین و رشد عضلات. متیونین جزو اسیدهای آمینه محدودکننده (Limiting Amino Acid) در گاو است، بهویژه در گاوهای شیری که تولید پروتئین شیر (کازیین) به آن وابسته است. کمبود متیونین میتواند باعث کاهش تولید شیر، کاهش رشد گوسالهها و کاهش کیفیت گوشت در گاوهای پرواری شود.
– تولید شیر و ترکیبات آن. متیونین نقش مهمی در سنتز کازیین (پروتئین اصلی شیر) دارد و بر درصد پروتئین شیر تأثیر مستقیم میگذارد. تحقیقات نشان دادهاند که تأمین متیونین کافی میتواند بازده شیردهی و کیفیت شیر را بهبود بخشد.
– عملکرد کبد و سمزدایی. متیونین پیشساز گلوتاتیون (یک آنتیاکسیدان قوی) است که به کاهش استرس اکسیداتیو و بهبود سلامت کبد کمک میکند.
– سنتز کراتین و سلامت سم. این اسید آمینه در تشکیل کراتین (ماده اصلی مو، پشم و سم) نقش دارد و کمبود آن میتواند منجر به مشکلاتی مانند نرمی سم یا کاهش کیفیت پوشش خارجی دام شود.
– بهبود عملکرد سیستم ایمنی. متیونین در سنتز پروتئینهای ایمنی و پاسخ به بیماریها مؤثر است و به گاوها کمک میکند تا در برابر عفونتها مقاومت بیشتری داشته باشند.
سطح مصرف: ۹ گرم در روز یا معادل ۲۵ درصد عنصر روی مکمل شده.
نسبت سود به هزینه: ۱۴ به ۱.
راهکار تغذیه ای: مورد تغذیه گله هایی که دارای مشکلات سم هستند، گله هایی که دارای شمارش بالای سلول بدنی هستند و محیط پرورشی آنها مرطوب است.
وضعیت: توصیه شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
عصاره گیاه یوکا (خنجری ) Yucca extract
عصاره گیاه یوکا (Yucca schidigera) از گیاهان بومی مناطق بیابانی جنوب غربی آمریکا و مکزیک استخراج می شود. این عصاره حاوی ترکیبات فعالی مانند ساپونینها، ترکیبات فنولی و آنتیاکسیدانهاست که نقش مهمی در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری، ایفا میکنند.
نقش:
– کاهش تولید آمونیاک در شکمبه. ساپونینهای موجود در یوکا با مهار فعالیت باکتریهای تجزیهکننده پروتئین، از تولید بیش از حد آمونیاک جلوگیری میکنند. این امر به بهبود بهرهوری پروتئین و کاهش دفع نیتروژن از طریق ادرار کمک میکند.
– افزایش قابلیت هضم مواد خوراکی. عصاره یوکا با تعدیل جمعیت میکروبی شکمبه، هضم فیبر (سلولز و همیسلولز) را بهبود میبخشد. در نتیجه، تولید اسیدهای چرب فرار (VFAs) افزایش یافته و انرژی بیشتری برای گاو تأمین میشود.
– کاهش استرس اکسیداتیو و تقویت سیستم ایمنی. ترکیبات آنتیاکسیدانی یوکا (مانند رزینها و ترکیبات فنولی) به کاهش رادیکالهای آزاد و تقویت سلامت عمومی گاو کمک میکنند. این ویژگی در دورههای استرس زایمان و شیردهی بسیار مفید است.
– کنترل بو و بهبود شرایط محیطی. با کاهش آمونیاک و گازهای بدبو در مدفوع و ادرار، محیط پرورش گاو بهداشتیتر شده و مشکلات تنفسی ناشی از تجمع گازها کاهش مییابد.
– پتانسیل افزایش تولید شیر. برخی مطالعات نشان دادهاند که استفاده از عصاره یوکا میتواند با بهبود متابولیسم نیتروژن و هضم مواد غذایی، تولید شیر را افزایش دهد.
سطح مصرف: ۸۰۰ میلی گرم تا ۹ گرم در روز.
نسبت سود به هزینه: در دسترس نیست.
راهکار تغذیه ای: مورد تغذیه گاوهای دارای سطح بالای ازت اوره ای در خون (BUN) و شیر (MUN).
وضعیت: در حال ارزیابی است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
عصاره گیاه یوکا (Yucca schidigera) از گیاهان بومی مناطق بیابانی جنوب غربی آمریکا و مکزیک استخراج می شود. این عصاره حاوی ترکیبات فعالی مانند ساپونینها، ترکیبات فنولی و آنتیاکسیدانهاست که نقش مهمی در تغذیه دام، به ویژه گاوهای شیری، ایفا میکنند.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
هیچ دامداری دوست ندارد همواره نگران ایمنی کارکنان دامداری خود باشد به خصوص اگر یک بار اتفاق ناگواری منجر به صدمه جانی در دامداری او شده باشد. شما می توانید احتمال این رویدادها را با هوشیاری در مورد نکات ایمنی در دامداری خود کاهش دهید.
[/vc_message][vc_column_text]
گاوداری یک شغل پرخطر
با رعایت همه مراقبت ها و راهکارهای پیش گیرانه برای جلوگیری از حادثه های خطر آفرین، اطلاعات آماری نشان می دهند که گاوداری از جمله پرخطرترین مشاغل است.
کابل برق پاره شد، انتهای کابل به سر کارگر برخورد کرد و او کشته شد. این اتفاق شوکه کننده ای بود که در یک دامداری اتفاق افتاده بود و اتفاقات مشابه دیگری که هر از چند گاهی در دامداری ها رخ می دهد. بسیاری از افراد به دلیل شیوه خاص زندگی دامپروری، این حرفه را انتخاب می کنند. کار کردن با طبیعت، کار در محوطه آزاد، انجام کارهای جالب و داشتن مکان مناسب برای بزرگ کردن فرزندان نسبت به شهرها، برخی از فواید این حرفه است ولی متأسفانه، خطرات زیادی نیز این حرفه می تواند داشته باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
با رعایت همه مراقبت ها و راهکارهای پیش گیرانه برای جلوگیری از حادثه های خطر آفرین، اطلاعات آماری نشان می دهند که گاوداری از جمله پرخطرترین مشاغل است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بخشی از خطرات کار در دامداری شامل موارد زیر می باشند
حیوانات بزرگ: اگرچه گاوها معمولاً آرام هستند ولی وزن آنها چندین برابر وزن ما است. وقتی گاوها روی انسان می افتند یا فقط به او تکیه می دهند، می توانند باعث جراحت، شکستگی و یا حتی مرگ شوند. اگر گاو نر در گله حضور داشته باشد، ویژگی آرام بودن گاو غالبا حذف می شود.
مواد شیمیایی سمی یا سوز آور: آفت کش ها و ترکیبات تمیز کننده، همگی برای افراد به ویژه کودکان مصر هستند.
تجهیزات بزرگ: تراکتورها و ادوات بزرگ، کاملاً بی رحم هستند. تلفات ناشی از واژگون شدن آنها یا به حرکت در آمدن آنها وقتی به طور صحیح متوقف و مهار نشده باشند، کاملاً رایج است.
قسمت های متحرک: زمانی که محافظ (سپر) وجود نداشته باشد، بخش های متحرک خطرآفرین خواهند بود.
تابلوهای برق و کابل های برق: تابلوها و جعبه های برق بدون درب و حفاظ و همچنین کابل های برق فرسوده و یا رها شده در مسیرهای عبور و تردد، خطرات همیشگی هستند که کارکنان را تهدید می کنند.
گاز کود و سیلو: زیاد می شنویم که افراد دچار گاز گرفتگی ناشی از گاز کود یا سیلو شده اند. گاهی وقتی فردی سعی می کند نفر دیگر را نجات دهد، هر دو ممکن است از بین بروند.
مکان های مرتفع: برداشت از سیلوها، توده های علف خشک و سطل های غلات، غالباً مستلزم این است که افراد بالاتر از سطح زمین کار کنند. سقوط از این مکان ها، جراحت و حتی مرگ از عواقب این نوع کار است. اگر روی سقف کار می کنید از وجود حصار در اطرافتان مطمئن شوید.
نردبان های قدیمی یا آسیب دیده: از نردبان های قدیمی و آسیب دیده استفاده نکنید. آنها را مرمت کنید و در صورت فرسودگی آنها را از چرخه استفاده خارج کنید.
استخرها و حوض های کود: غرق شدن می تواند در این استخرها اتفاق بیفتد.
زمستان و یخ زدگی سطوح: فصل زمستان زمانی است که خطرناک بودن معابر، پله ها و دیگر سطوح اتفاق می افتد. اقداماتی در جهت جلوگیری از افتادن و لیز خوردن کارکنان و ایجاد امنیت آنها انجام دهید تا در عملکرد اعضای گروه وقفه ایجاد نشود. روی سطوحی که خیس هستند و ممکن است یخ بزنند از ماسه و نمک برای ایجاد اصطکاک و جلوگیری از لیزخوردن استفاده کنید.
قطعات متحرک: اطراف کلیه قطعات متحرک تجهیزات گاوداری مانند اطراف تسمه ها، پولی ها، زنجیرها و شافت هایی که با سرعت زیاد حرکت می کنند و اغلب بچه ها نزدیک آنها بازی می کنند و یا کارکنان با آنها کار می کنند را بپوشانید.
برشمردن خطرات آسان است. مرحله سخت آن، برداشتن گام های ضروری برای به حداقل رساندن این خطرات و جلوگیری از اتفاقات خطرناک تر است. 4 عامل اصلی وجود دارد که می تواند دامداری شما را به محل امن تری برای خانواده و کارکنان تبدیل کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
آفت کش ها و ترکیبات تمیز کننده، همگی برای افراد به ویژه کودکان مصر هستند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
اول: همیشه بدانید که سایرین شما را نگاه می کنند.
اگر شما مالک یا مدیر هستید، افرادی که زیردست شما هستند، با احتمال بیشتری از رفتار شما تقلید می کنند تا از صحبت های شما. اگر مسئولیت های مدیریتی هم نداشته باشید، سایر افراد اگر ببینند کار خطرناکی انجام می دهید و بر حسب شانس اتفاقی نمی افتد ممکن است از شما تقلید کنند. کدکان بویژه تأثیرپذیرتر هستند. چه الگویی می خواهید برای آنان باشید؟
[/vc_column_text][vc_column_text]
دوم: وقتی که می دانید خطر بالقوه ای وجود دارد.
وقتی که می دانید خطر بالقوه ای وجود دارد، گام هایی برای به حداقل رساندن آن بردارید. در واگن خوراک ریز، قبل از باز کردن قلاب آن از تراکتور، چرخ ها را قفل (مسدود) کنید. گوساله های نر و ماده را جدا از هم نگهداری کنید. صفحه محافظ (سپر) تجهیزات را بعد از تعمیر کردن در جای خود قرار دهید. روی جعبه برق، محافظ قرار دهید. دور نردبان سطل های غلات، محافظ قرار دهید. دور تا دور استخر خود را حصارکشی کنید. هنگام پر کردن سیلوهای عمودی، خطرات گاز گرفتگی را برای همه کارگران توضیح دهید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تراکتورها و ادوات بزرگ، کاملاً بی رحم هستند. تلفات ناشی از واژگون شدن آنها یا به حرکت در آمدن آنها وقتی به طور صحیح متوقف و مهار نشده باشند، کاملاً رایج است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
سوم: وقتی که کاری متداول انجام می دهید که ظاهراً خطری ندارد.
وقتی که کاری غیرمتداول انجام می دهید که خطری ظاهراً ندارد، به طور کامل در مورد خطرات احتمالی آن فکر کنید. قبل از سیم کشی، کابل را بررسی کنید. آیا به اندازه کافی قوی هست؟ آیا سایش یا نقاطی که ضعیف شده باشد دارد؟ اگر پاره شود چه اتفاقی می افتد؟ آیا راه ایمن تری برای رسیدن به خواسته های شما وجود دارد؟
[/vc_column_text][vc_column_text]
چهارم: طی هفته آینده یک بررسی ایمنی انجام دهید.
طی هفته آینده، یک بررسی ایمنی انجام دهید. همراه با فرد دیگری که دغدغه ایمنی دارد، در محوطه دامداری قدم بزنید. مخصوصاً به دنبال خطرات بالقوه باشید. در مورد همه اتفاقات ناگواری که طی سال ها روی داده است، فکر کنید. چقدر احتمال دارد که این اتفاقات در واحد شما روی دهد؟ چه کاری می توانید برای ایمن سازی بیشتر انجام دهید؟ در تقویم سال آینده علامت بزنید تا این کار را انجام دهید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
به کارکنان آموزش دهید.
پرورش گاو شیری یک کار سخت با ساعت های کار طولانی و فشار زیاد به علت انجام دادن کارها با نهایت سرعت ممکن، می باشد. انسان وسوسه می شود که خطرهایی که وجود دارند را تجربه کند، ولی وقتی تجربه این خطرات باعث ایجاد حادثه می شوند، ناراحتی و درد و ضرر و زیان به شکل دائمی در می آیند. با فکر کردن در باره روش هایی که مزرعه شما را ایمن می کند شروع کنید به کارکنان و بچه هایتان آموزش دهید که ایمنی در مزرعه شما یک اولویت است.
به آسانی می توانید با برقراری ارتباط منظم با کارکنان، آگاهی آنها درباره خطرات فعالیت های گاوداری را افزایش دهید. کارگر آگاه و آموزش دیده دور از رخ سیلو می ایستد. مجددا می گویم در هنگامی فشرده سازی سیلو احتمال واژگون شدن تراکتور وجود دارد. در ارتباط با خطرات گازهای سیلو و مخازن فضولات نیز با آنها صحبت کنید. آنها را با خطرات مواد شیمیایی نیز آشنا سازید.
هر هفته یک جلسه ده دقیقه ای در مورد راهکارهای ایمن سازی با کارکنان گاوداری داشته باشید. به کارمندی که یک پیشنهاد خوب برای ایمن سازی می دهد جایزه بدهید. از کارمندانی که مراقب ایمنی هستند قدردانی کنید و مهم تر از آن شخصا رفتارهای ایمنی را نشان دهید چون اگر شما ایمنی را جدی نگیرید کارمندانتان هم جدی نخواهند گرفت.
مطمئن شوید که کارمندانتان از چهار طرز تفکر که عمدتا باعث بروز حوادث می شوند آگاه هستند که شامل عجله نکردن، ناخوشی، خستگی و از خود راضی بودن می باشد. اگر شما چنین احساس هایی دارید باید هرکاری که برای بهبود نیاز است را انجام دهید، یعنی باید استراحت کوتاه بگیرید و طوری به فعالیت بپردازید که منظم تر و آهسته تر و با احتیاط بیشتر کارها انجام شود. بعضی از مواقع نیاز است در گاوداری به کاری در قست دیگری برویم و بعد از بهبودی به محل اصلی بازگردیم.
آخرین نکته ای که باید تذکر داده شود این است که رفتارهای غیر ایمنی را اصلا تحمل نکنید. به کارمندانتان این اطمینان را بدهید که سهل انگاری در قوانین ایمنی منجر به اخراج آنها خواهد شد. شما می توانید متفاوت باشید. والدین، همسر، فرزندان و کلیه کارمندانتان و هرکسی که در گاوداری کار می کند باید مطمئن شوند که می توانند بدون هیچگونه حادثه ای به فعالیت کاری خود ادامه دهند.
یک پاداش کوچک برای هر یک از کارکنانی که به موقعیت های خطر ساز توجه دارد و برای برطرف کردن آنها راه حل های عقلانی ارائه می دهد در نظر بگیرید.
هیچ کس دوست ندارد با خاطره یک اتفاق ناگوار برای همیشه زندگی کند. شما می توانید احتمال این رویدادها را با هوشیاری در مورد نکات ایمنی در دامداری خود کاهش دهید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
با فکر کردن در باره روش هایی که مزرعه شما را ایمن می کند شروع کنید به کارکنان و بچه هایتان آموزش دهید که ایمنی در مزرعه شما یک اولویت است.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
صنعت گاوداری 9 و تجربه های کاربردی مفید. آیا می توان تفاله غلات تقطیری (DDGS) را جایگزین کنجاله سویا کرد؟ جایگزین کردن ذرت با مواد خوراکی کم هزینه تر. تبدیل پروتئین غیرقابل تجزیه شکمبه ای (RUP) به پروتئین قابل متابولیسم (MP) در فرآیند تخمیر سیلو. توصیه های شما برای بهبود بازده خوراک در گله های دوشا چیست؟ چگونه می توانیم نرخ مرگ و میر بالای گوساله ها در جایگاه گروهی که با بیماری های مختلف مواجه می شوند را مدیریت کنیم؟ گاوهای خشک چه میزان خوراک باید دریافت کنند و میزان مصرف خوراک در دوره پیش از زایش را تا چه میزان می توان کاهش داد؟
[/vc_message][vc_column_text]
نظر شما در مورد تفاله های غلات تقطیری (DDGS) چیست؟ آیا می توان از آنها به مقداری بیش از 10 درصد (بر اساس ماده خشک) با اهدف افزایش پروتئین عبوری در جیره استفاده کرد؟ آیا می توان تفاله غلات تقطیری (DDGS) را جایگزین کنجاله سویا کرد؟
چندین مطالعه نشان داده است که گنجاندن پسمانده های غلات تقطیری با کیفیت بالا به میزان معقول در جیره بسیار مؤثر است و دراغلب موارد تنظیم جیره بر اساس مواد مغذی آنها سودمند است. اگر متناسب با جیره شما باشند، من در افزودن 10 تا 15 درصد آنها بر اساس ماده خشک، تردید نمی کنم.
پسماندهای غلات تقطیری عموماً محصول فرعی تولید الکل از دانه های غلات هستند که پس از فرآیند الکل گیری تفاله حاصل که مرطوب می باشد در دستگاه های مخصوص خشک شده و محصول بدست آمده در این روش معمولاً پلت می گردد. 4 نوع معمول و متعارف پسماند غلات تقطیری در دنیا تفاله های تقطیری ذرت، جو، گندم و برنج هستند.
برخی از پسمانده های غلات تقطیری حاوی میزان بالایی از گوگرد هستند و می توانند به عدم موازنه مواد معدنی، کاهش چربی شیر و کاهش مصرف خوراک منجر شوند. بنابر این مراقب این مسئله باشید. همچنین مراقب چربی غیراشباع آنها نیز باشید. اما به طور کلی شما می توانید یک جیره بسیار خوب و کم هزینه داشته باشید و برخی از پسمانده های غلات تقطیری را همراه با یکدیگر استفاده کنید.
جایگزین کردن تمامی کنجاله سویای جیره با پسمانده های غلات تقطیری توصیه نمی شود زیرا کنجاله سویا حاوی ترکیب خوبی از اسیدهای آمینه است. اما می توانید مقداری از آن را جایگزین کنید. فقط به خاطر داشته باشید که میزان گنجاندن آنها در جیره اهمیت دارد. زیرا اگر مقدار آن در جیره بالا باشد خوراک دام ارزان قیمت شما به یک خوراک دام گران قیمت تبدیل می شود و تولید شما به خطر می افتد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
گنجاندن پسمانده های غلات تقطیری با کیفیت بالا به میزان معقول در جیره بسیار مؤثر است و دراغلب موارد تنظیم جیره بر اساس مواد مغذی آنها سودمند است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جایگزین کردن ذرت با مواد خوراکی کم هزینه تر
قطعاً می توان این کار را انجام داد. الزامی به استفاده انحصاری از ذرت، سویا یا یونجه برای گاوها نیست. می توان منابع انرژی ارزان تر تهیه کرد اما باید بتوان آنها را در جیره گنجاند. قیمت بسیاری از مواد غذایی به قیمت ذرت گره خورده است ولی با وجود بالا بودن قیمت، ذرت هنوز هم یک منبع انرژی نسبتاً ارزان است. در برخی از مواقع، جو یا حتی گندم با توجه به ارزش تغذیه ای آنها ارزان تر تمام می شوند. غلات تقطیری که یک خوراک پرانرژی هستند را می توان به میزان محدود در جیره گنجاند و آن را جایگزین بخشی از ذرت نمود. دیگر محصولات فرعی به اندازه ذرت پرانرژی نیستند اما می توان آنها را استفاده کرد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
غلات تقطیری که یک خوراک پرانرژی هستند را می توان به میزان محدود در جیره گنجاند و آن را جایگزین بخشی از ذرت نمود
[/vc_column_text][vc_column_text]
تبدیل پروتئین غیرقابل تجزیه شکمبه ای (RUP) به پروتئین قابل متابولیسم (MP) در فرآیند تخمیر سیلو کم است؟ در رابطه با گراس، لگوم و ذرت نیز این مورد صادق است؟
تبدیل میکروبی ناشی از تخمیر علوفه سیلو شده در مقایسه با تخمیر شکمبه ای بسیار کم است. باکتری های شکمبه هر 15 تا 30 دقیقه تغییر می کنند و برای مصرف توسط گاو، از شکمبه خارج می شوند. از طرف دیگر، تعداد باکتری ها در علوفه سیلو شده، هنگامی که تخمیر به سطح بهینه برسد، ثابت می مانند.
تمامی علف های سیلو شده دارای مقدار RUP یکسانی نیستند زیرا میزان پروتئین آنها از 8 تا 25 درصد پروتئین خام بر اساس ماده خشک متفاوت است. میزان پروتئین خام اولیه محصول و فرآیند تخمیر که RUP را به پروتئین قابل تجزیه (RDP) تبدیل می کند به داشتن میزان متغیری از RUP در علوفه سیلو شده منجر می شود.
برای مثال، علوفه لگوم تازه شکوفه زده با 18 درصد پروتئین خام حاوی 30 درصد RUP می باشد. هیلاژ تازه شکوفه زده با 18 درصد پروتئین خام حاوی 24 درصد RUP در 65 درصد ماده خشک، 22 درصد RUP در 50 درصد ماده خشک و 18 درصد RUP در 30 درصد ماده خشک می باشد. اگر میزان RDP در سطح بهینه باشد، بخشی از پروتئین میکروبی را می توان به عنوان یک منبع پروتئین قابل متابولیسم استفاده کرد و میزان نیاز به RUP را کاهش داد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تبدیل پروتئین غیرقابل تجزیه شکمبه ای (RUP) به پروتئین قابل متابولیسم
[/vc_column_text][vc_column_text]
توصیه های شما برای بهبود بازده خوراک دام در گله های دوشا چیست؟
عوامل مهمی که به افزایش بازده خوراک دام منجر می شوند عبارت از مصرف علوفه بالاتر، هضم پذیری بالاتر خوراک به ازای هر واحد ماده خشک، پایین نگه داشتن روزهای باز (که در نرخ باروری منعکس می شود)، داشتن شمار سلول بدنی پایین (ورم پستان کمتر) و حفظ عملکرد پایدار شکمبه (عدم ابتلا به اسیدوز تحت حاد شکمبه ای یا SARA) می باشند. دیگر عوامل شامل بالاتر بودن ترکیبات شیر، نگه داشتن گاوهای مسن تر در گله (زیرا نیازهای رشد کم یا صفر دارند)، به حداقل رساندن مسافتی که گاوها طی می کنند و به کاهش رساندن بروز تنش گرمایی می باشد. استفاده از افزودنی های خوراک از قبیل موننسین، بافرها و محصولات مخمری نیز می توانند مؤثر باشند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بهبود بازده خوراک در گله های دوشا
[/vc_column_text][vc_column_text]
چگونه می توانیم نرخ مرگ و میر گوساله ها در جایگاه گروهی که با بیماری های مختلف مواجه می شوند را مدیریت کنیم؟
تحقیقات موجود نشان داده اند که هنگامی که گوساله ها در جایگاه دو تایی یا گروه های کوچک قرار می گیرند (کمتر از 8 گوساله)، احتمال افزایش بیماری در مقایسه با گوساله ها در جایگاه انفرادی در آنها مشاهده نمی شود، چنانچه حجم بالایی از شیر دریافت کنند. در جایگاه گروهی به طور ایده آل مدیریت شوند (به طور مکرر گروه بندی نشوند) و حداکثر در گروه 8 تا 10 تایی قرار گیرند.
با وجود آنکه شیرخوران اتوماتیک گران قیمت می باشد، اما اگر 20 گوساله در یک جایگاه حضور داشته باشند مشکلات زیادی هنگام تغذیه رخ می دهد و در گروه های بزرگتر، خطر شیوع بیماری به یک مشکل بزرگتر تبدیل می شود.
اگر شما تصمیم دارید گوساله ها را به جایگاه گروهی انتقال دهید، توصیه می شود که گوساله های جایگاه انفرادی را یک شبه به جایگاه گروهی بزرگ منتقل نکنید. جابه جایی به جایگاه گروهی بزرگ باید مرحله به مرحله انجام شود زیرا فرآیند یادگیری باید در هنگام تغییر جایگاه رخ دهد.
اولین اقدام انتقال، رسیدن به مرحله خوراندن حداقل 8 تا 10 لیتر شیر در روز می باشد (ترجیحاً در 2 یا 3 وعده). به طور ایده آل، این شیر باید از طریق سرپستانک خورانده شود. هنگامی که این مرحله به خوبی پیش رفت، وارد مرحله انتقال به جایگاه دوتایی شوید و در جهت موفقیت این سیستم تلاش کنید.
جایگاه های دوتایی برای گاوداری های کوچک مناسب است زیرا کم هزینه تر هستند. شما می توانید گوساله ها را به 2 هچ کنار هم در یک محوطه مشترک منتقل کنید. دو گوساله را در یک هچ قرار ندهید زیرا از لحاظ بهداشت مشکلات دیگری برای شما ایجاد می کند. بسیاری از گاودارها در این مرحله متوقف می شوند، زیرا این جایگاه ها بازده خوبی دارند و تمامی مزایای جایگاه های اجتماعی را دارند.
بعد از آن می توانید گوساله ها را به گروه های 4 تایی یا 8 تایی منتقل کنید ولی کارگر شما باید در جریان تمامی مراحل باشد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جایگاه های دوتایی برای گاوداری های کوچک مناسب است زیرا کم هزینه تر هستند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
گاوهای خشک چه میزان خوراک باید دریافت کنند و میزان مصرف خوراک در دوره پیش از زایش را تا چه میزان می توان کاهش داد؟
تأمین نیازهای دام هدف هر برنامه تغذیه ای می باشد. مصرف بیش از حد مواد مغذی و یا کمبود آن هر دو می توانند برای گاوهای خشک مشکل ایجاد کنند.
ما می خواهیم که گاوهای خشک هر مقدار که می خواهند خوراک مصرف کنند و در عین حال مقدار واقعی از انرژی مورد نیازشان را دریافت کنند. ما از فیبر کم کیفیت برای سیر کردن گاو و حفظ مصرف انرژی به میزان صحیح، استفاده می کنیم. مصرف خوراک به طور آزاد به میزان 1.8 درصد وزن بدن معمولاً مقدار کافی انرژی در اختیار دام قرار می دهد بدون اینکه به مصرف بیش از حد انرژی در گاوهای خشک منجر شود.
به دلیل مشکلات مربوط به مدیریت و رفتار گاوها، جیره های حاوی فیبر بالا مصرف خوراک را نسبت به جیره هایی که حاوی مواد با قابلیت هضم بالاتر هستند محدود می کنند.
با توجه به داده های کمی که در دسترس هستند، خوراندن جیره ای که نیازهای انرژی را برطرف می کند (جیره حاوی فیبر بالا) کاهش مصرف خوراک که در هفته آخر آبستنی رخ می دهد را کاهش می دهد اما حذف نمی کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مصرف بیش از حد مواد مغذی و یا کمبود آن هر دو می توانند برای گاوهای خشک مشکل ایجاد کنند.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
فرایند تخمیر در سیلاژ خوراک کامل تخمیری دام سبب بهبود قابلیت هضم مواد مغذی و به ویژه بخش فیبری آن شده و از طرفی با سهولت مدیریت خوراک دادن دامها، امکان مصرف انتخابی اجزای خوراک توسط حیوان را به حداقل رسانیده و سبب بهبود بازده خوراک دام خواهد شد.
[/vc_message][vc_column_text]
جیره غذایی کاملا مخلوط یا خوراک TMR
دام ها برای افزایش بهره وری و شیردهی، به یک رژیم غذایی مناسب نیاز دارند. رژیم غذایی مناسب رژیمی است که تنوع خوبی داشته باشد و بر همین اساس خوراک بسیاری از دام های شیری با همین هدف آماده شده است. اما در این بین یکی از بهترین جیره ها برای رژیم غذایی دام ها، خوراک کامل تخمیری دام یا خوراک TMR است که در این مقاله در خصوص این جیره غذایی توضیحات مفصلی را می خوانید.
[/vc_column_text][vc_column_text]
دام ها برای افزایش بهره وری و شیردهی، به یک رژیم غذایی مناسب نیاز دارند. یکی از بهترین جیره ها برای رژیم غذایی دام ها، خوراک کامل تخمیری دام یا TMR است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
بهترین جیره غذایی برای دام چه ویژگی هایی دارد؟
در ابتدا لازم است تا ویژگی هایی که یک جیره غذایی خوب باید داشته باشد را ذکر کنیم. بهترین جیره غذایی برای دام ویژگی های خاصی دارد، که عبارتند از:
تنوع خوراک: جیره خوب باید تنوع مناسبی از مواد غذایی داشته باشد تا تمامی نیاز های حیوانات به مواد مغذی را تامین کند.
تامین نیاز های تغذیه ای: جیره خوب باید تمامی نیازهای تغذیه ای دام ها شامل پروتئین، چربی، کربوهیدرات، ویتامین ها، مواد معدنی و آب را تأمین کند.
سلامت غذایی: جیره خوب باید سالم و بدون مواد زائد یا مضر باشد.
مطابقت با وضعیت فیزیولوژیکی دام: یک جیره خوب باید با وضعیت فیزیولوژیک دام تناسب داشته باشد یعنی بتواند بسته به نوع دام، سن، وزن، وضعیت فیزیولوژیکی و هدف تولید (شیر یا گوشت) نیازهای دام را بر طرف کند.
علوفه های خشک و تر: علوفه هایی مانند یونجه، ذرت علوفه ای و کاه گندم بخش عمده ای از جیره غذایی دام شیری را تشکیل می دهند.
کنسانتره ها: کنسانتره ها (ترکیب غلات و کنجاله های پروتئینه) موادی هستند که مقدار زیادی از مواد مغذی مانند پروتئین، انرژی، ویتامین ها و مواد معدنی را در حجم کمی ارائه می دهند.
مکمل های ویتامینه و معدنی: این مکمل ها برای تامین نیاز های دام به ویتامین ها و مواد معدنی استفاده می شوند.
باقی مانده محصولات کشاورزی: بقایای محصولات کشاورزی مانند سبوس گندم و پوسته برنج نیز می توانند به عنوان مواد غذایی برای دام شیری استفاده شوند.
سایر مواد غذایی: بسته به نیازهای خاص دام، ممکن است مواد غذایی دیگری نیز به جیره اضافه شوند. این مواد غذایی با توجه به نیازهای تغذیه ای دام، وزن، سن، هدف نگهداری، وضعیت فیزیولوژیکی و هدف تولید (شیر یا گوشت) به میزان مناسبی مخلوط و ترکیب می شوند تا تغذیه متعادل و کامل برای دام فراهم گردد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جیره TMR (Total Mixed Ration) یا جیره کاملا مخلوط، جیره غذایی است که در آن تمام مواد خوراکی و مغذی مورد نیاز دام از جمله کنسانتره، علوفه، مکمل ها و آب در یک دستگاه فیدر میکسر با هم مخلوط شده و به صورت یک جیره یکنواخت و همگن به دام داده می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جیره غذایی کاملا مخلوط یا خوراک TMR چیست و چگونه تهیه می شود؟
جیره TMR (Total Mixed Ration) یا جیره کاملا مخلوط، جیره غذایی است که در آن تمام مواد خوراکی و مغذی مورد نیاز دام از جمله کنسانتره، علوفه، مکمل ها و آب در یک دستگاه فیدر میکسر با هم مخلوط شده و به صورت یک جیره یکنواخت و همگن به دام داده می شود.
این روش باعث می شود که دام بدون انتخاب و تفکیک مواد غذایی، به تعادل غذایی مناسبی برسد و تولید و کیفیت شیر، سلامت و رفتار دام بهبود یابد. برای تهیه جیره TMR، ابتدا باید نیازهای تغذیه ای دام ها را بر اساس وزن، سن، هدف نگهداری، وضعیت فیزیولوژیکی و هدف تولید (شیر یا گوشت) تعیین کنید.
سپس مواد غذایی مختلف مانند یونجه، سیلاژ ذرت و کاه، دانه ها و مکمل های مختلف با توجه به نیازهای تغذیه ای دام به میزان مناسبی مخلوط و ترکیب می شوند. جیره TMR (Total Mixed Ration) یا جیره کاملا مخلوط، به خصوص در صنعت دامپروری، برای تغذیه دام ها استفاده می شود . این روش تغذیه به خصوص برای تغذیه گاوهای شیری مناسب شناخته شده است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
مزایا و معایب جیره کاملا مخلوط یا خوراک TMR
جیره TMR (Total Mixed Ration) یا جیره کاملا مخلوط، مزایای زیادی برای دامپروری دارد شامل:
بهبود بازده خوراک: گله هایی که از سیستم TMR استفاده می کنند، بهبود محسوسی در بازده خوراک خود تجربه می کنند.
تنظیم شرایط محیط شکمبه: مزیت دیگر آن تاثیر بر اسیدوز شکمبه است. مصرف جیره TMR باعث بهبود شرایط محیط شکمبه می شود و تغییرات اسیدیته را کاهش می دهد.
افزایش مصرف خوراک: با استفاده از این روش، تا حدود 4 درصد افزایش در مصرف خوراک ممکن است به وجود آید.
کنترل و دقت بیشتر: TMR،کنترل و دقت بیشتری بر میزان خوراک داده شده به دام نسبت به جیره جداگانه فراهم می کند.
افزایش تولید شیر: تغذیه TMR که به طور مناسب برای گاو ها متعادل باشد، می تواند تولید شیر را 1 تا 2.5 کیلوگرم در هر گاو افزایش دهد.
کاهش زباله و هزینه های خوراک: با دانستن میزان مصرف روزانه، می توانید سهم گاو های خود را به درستی متعادل کنید، که این خود باعث کاهش زباله و هزینه های خوراک می شود.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جیره TMR (Total Mixed Ration) یا جیره کاملا مخلوط، مزایای زیادی از جمله: بهبود بازده خوراک، تنظیم شرایط محیط شکمبه، افزایش مصرف خوراک، کنترل و دقت بیشتر TMR، افزایش تولید شیر و کاهش زباله و هزینه های خوراک برای دامپروری دارد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
معایب جیره کاملا مخلوط یا خوراک TMR:
نیاز به تجهیزات خاص: برای تهیه جیره TMR، نیاز به دستگاه فیدرمیکسر دارید که ممکن است هزینه بر باشد.
نیاز به دقت بالا: تهیه جیره TMR نیاز به دقت بالا در تعیین نسبت و سطح کنسانتره و علوفه دارد.
مدیریت دقیق: مدیریت دقیق در تهیه و توزیع جیره TMR بسیار حیاتی است.
[/vc_column_text][vc_column_text]
نحوه آماده سازی جیره کاملا مخلوط یا خوراک TMR چگونه است؟
برای تهیه جیره کاملا مخلوط یا خوراک TMR، مراحل زیر انجام می شود:
1- تعیین نیاز های تغذیه ای دام: ابتدا باید نیازهای تغذیه ای دام ها بر اساس وزن، سن، هدف نگهداری، وضعیت فیزیولوژیکی و هدف تولید (شیر یا گوشت) تعیین شود.
2- انتخاب مواد غذایی: سپس مواد غذایی مختلف مانند علوفهها، سیلاژ، کاه، دانه ها و مکمل های مختلف انتخاب می شود.
3- مخلوط کردن مواد غذایی: مواد غذایی انتخاب شده با توجه به نیازهای تغذیه ای دام به میزان مناسبی مخلوط و ترکیب می شوند تا تغذیه متعادل و کامل برای دام فراهم گردد.
4- توزیع جیره: جیره تهیه شده را به صورت آزاد و در تمام ساعات روز در اختیار دام قرار داده می شود.
این روش باعث می شود که دام بدون انتخاب و تفکیک مواد غذایی، به تعادل غذایی مناسب برسد و تولید و کیفیت شیر، سلامت و رفتار دام بهبود یابد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
تغذیه به روش خوراک کامل تخمیری دام یا TMR باعث می شود که دام بدون انتخاب و تفکیک مواد غذایی، به تعادل غذایی مناسب برسد و تولید و کیفیت شیر، سلامت و رفتار دام بهبود یابد.
[/vc_column_text][vc_column_text]
جمع بندی آنچه لازم است در باره جیره کاملاً مخلوط یا خوراک TMR بدانید
استفاده از جیره کاملا مخلوط یا خوراک TMR باعث کاهش چه مشکلاتی در دام شیری می شود؟
نارسایی غذایی: در روش های تغذیه سنتی، گاو ممکن است بین مواد غذایی تفاوت قائل شود و بعضی از آن ها را جدا کند که میتواند منجر به نارسایی غذایی شود. با استفاده از جیره TMR، تمام مواد غذایی به صورت یکنواخت مخلوط می شوند و این امکان را فراهم می کند که گاو از تمامی مواد مغذی به میزان مناسب استفاده کند.
تغییرات اسیدیته شکمبه: استفاده از جیره TMR می تواند به کنترل بهتر شرایط محیط شکمبه و کاهش تغییرات اسیدیته کمک کند.
افزایش تولید شیر: استفاده از جیره TMR می تواند به افزایش شیر گاو و بهبود ترکیبات آن مانند درصد چربی و پروتئین شیر کمک کند.
به طور کلی، استفاده از جیره TMR می تواند به بهبود عملکرد تولیدی شیر در گاوهای شیری و کاهش مشکلات مربوط به تغذیه آن ها کمک کند.
[/vc_column_text][vc_column_text]
به طور کلی، استفاده از جیره TMR می تواند به بهبود عملکرد تولیدی شیر در گاو های شیری و کاهش مشکلات مربوط به تغذیه آن ها کمک کند.
فیلم کوتاه از فرآیند تولید در کارخانه خوراک دام دستچین
1- مواد اولیه (جو، ذرت، کنجاله های سویا، کلزا، آفتابگردان، سبوس گندم) وارد کارخانه خوراک دام شده، مواد اولیه پس از بازدید و در صورت لزوم کنترل کیفیت آزمایشگاه تخلیه می گردند. 2- چنانچه ضایعاتی در مواد اولیه وجود داشته باشد جداسازی می گردند. 3- نهاده ها آسیاب شده و به ذرات ریز متناسب با تغذیه دام هدف تبدیل می شوند. مجموعه مواد اولیه شامل غلات و کنجاله های آسیاب شده وارد میکسر می شوند. همزمان ریز مغذی های خاص که بطور طبیعی در نهاده ها وجود ندارند به ترکیب افزوده می گردند. مواد به طور یکنواخت و همگن با یکدیگر مخلوط می شوند. 4- مواد مخلوط شده وارد دستگاه کاندیشنر می شوند. ملاس چغندر برای خوش خوراک شدن و چسبندگی ذرات به مخلوط اضافه می گردد. همزمان تزریق بخار به منظور میکروب زدایی، پخت و تسهیل هضم خوراک در دستگاه گوارش دام انجام می گردد. 5- محصول نهایی در دستگاه پلت ساز تحت فشار بالا قرار می گیرد. طی این فرآیند مواد به کنسانتره پلت (توده های فشرده فشنگی) تبدیل می شوند. 6- دانه های پلت به مدت معینی تحت جریان شدید هوا قرار می گیرند. در این فرآیند دانه های پلت رطوبت خود را از دست داده، خشک و خنک می گردند. 7- انتقال به سیلوهای نگهداری و بارگیری به مقصد مراکز مصرف.
فیلم کمک به درمان گاو تازه زا که به علت کمبود کلسیم زمین گیر شده است
همزمان با زایمان گاو شیری، حیوان با مشکلات زیادی مواجه می شود که کمبود کلسیم گاو برای تولید شیر یکی از بزرگترین آنها می باشد. به منظور تأمین کلسیم مورد نیاز در پستان برای تولید آغوز، گاوها باید حداقل دو برابر کلسیمی که برای رشد در اختیار جنین قرار می دهند را از طریق آزادسازی اضافی کلسیم ذخیره شده در استخوان و دریافت اضافی از طریق جیره جذب کنند. گاودار باید بداند که با آغاز شیردهی و تنها طی یک ساعت نیاز گاوها به کلسیم بالا می رود و ممکن است به آنها شوک وارد شود و در نتیجه گاو شیری عملکرد ماهیچه ای و اسکلتی خود را از دست می دهد.
شما باید کاملاً در جهت کاهش عوامل ایجاد نفخ شکمبه ای تلاش کنید. چرای گاو با شبدر یا یونجه تازه باعث بروز نفخ شکم گاو از بهار تا پائیز می شود. نفخ در گوساله هایی که شکمبه آنها کامل رشد نکرده است رایج تر است زیرا دوازدهه آنها در اثر گاز یا مایعات متورم می شود. کلیپ آموزشی جهت کنترل نفخ شکم گوساله و پیشگیری از تلف شدن گوساله در فرآیند پرورش گوساله. لطفاً با نظرات خود از ما حمایت کرده و سبب دلگرمی ما شوید.
در این ویدیو با مراحل شیردوشی در گاوداری صنعتی شامل: ضدعفونی پستان گاو قبل از دوشش ، دوشیدن مکانیزه گاو ، تمیز کردن پستان گاو بعد از دوشش و … آشنا می شوید.
علائم ظاهری ورم پستان در شرایطی که آلودگی همه پستان ها را درگیر نکرده و در تمامی مجاری منتشر نشده باشد چیست و در این صورت چه مراحلی برای درمان گاو مبتلا به ورم پستان باید طی شود؟
یکی از مشکلاتی که اغلب افرادی که به پرورش گاو شیری اشتغال دارند مشکل بیماری ورم پستان در گاو شیری می باشد. در این ویدیوی کوتاه آموزشی با مکانیسم ابتلا به ورم پستان در گاو شیری آشنا شوید.
فیلم آموزشی شاخ سوزی گوساله تلاشی برای کمک به مدیریت بهتر گاوداری است. شاخ سوزی یک عمل ضروری برای ایمنی انسان و حیوان از سوی انجمن دامپزشکی شناخته شده است.
در یک مزرعه پرورش گاو شیری ممکن است با مواردی همچون فرو رفتن میخ به سم گاو شیری روبرو شوید. در آن صورت باید هر چه زودتر اقدام به خارج کردن میخ از سم گاو کنید تا دچار عفونت سم نشود. در این ویدیوی آموزشی ساده و کوتاه با چگونگی خارج کردن میخ از سم گاو آشنا می شوید.
سم چینی منظم در دامداری ها در کنار رعایت بهداشت عمومی دامداری راهکار مؤثری برای کنترل درماتیت انگشتی و جلوگیری از لنگش در گاوداری ها و فارم های پرورشی است.
