تولید خوراک دام سبک ، کنسانتره گوسفند و بز

به‌صورت کنسانتره پلت‌شده و طبق دستورالعمل‌های بهداشتی سازمان دامپزشکی؛ همه مراحل از ورود مواد اولیه تا ارسال زیر نظر دکتر دامپزشک و ناظر سازمان دامپزشکی انجام می‌شود.

برای گوسفند، بز و بره پرواری.

محصولات در کیسه‌های ۴۰ کیلوگرمی بسته‌بندی می‌شوند و شماره و تاریخ تولید روی هر کیسه درج می‌شود.

روی دکمه «ثبت سفارش» محصول بزنید و شماره تماس‌تان را وارد کنید، یا مستقیم با واحد بازرگانی تماس بگیرید.

این مشکل می‌تواند ناشی از پایین بودن ارزش غذایی جیره، مصرف ناکافی خوراک، بیماری یا مدیریت نامناسب باشد.
علل مهم:
* پایین بودن انرژی قابل استفاده جیره
* کمبود پروتئین قابل هضم یا عدم تعادل اسیدهای آمینه
* کیفیت پایین خوراک و قابلیت هضم کم فیبر
* انگل‌های داخلی و کوکسیدیوز
* اسیدوز تحت‌حاد شکمبه در جیره‌های پرکنسانتره
* رقابت در آخور و دسترسی ناکافی به خوراک و آب
* استرس گرمایی، بیماری‌های مزمن یا مشکلات دندانی
چگونه بررسی کنیم؟
ابتدا وزن دام‌ها را با ترازوی دقیق ثبت کنید و پس از ۱۴ روز دوباره وزن‌کشی کنید. سپس مصرف واقعی خوراک، کیفیت مدفوع، وضعیت بدنی و سلامت دام را بررسی کنید. برای مثال، اگر بره‌ای روزانه ۱۰۰ گرم افزایش وزن دارد، ولی هدف شما ۲۵۰ گرم است، صرفاً افزایش کنسانتره کافی نیست، ابتدا باید مشخص شود محدودیت از انرژی، پروتئین، مصرف خوراک یا سلامت دام است.
نکته تغذیه‌ای: جیره باید بر اساس وزن زنده، سن، نژاد، هدف افزایش وزن و کیفیت مواد اولیه تنظیم شود. افزایش ناگهانی غلات نیز می‌تواند اسیدوز ایجاد کند.

مقدار خوراک به وزن دام، کیفیت جیره و هدف رشد بستگی دارد، بنابراین یک نسخه ثابت برای تمام بره‌ها درست نیست. برای برآورد اولیه، مقادیر زیر نمونه‌های تقریبی هستند:
70 درصد کنسانتره و 30 درصد علوفه
این مقادیر با توجه به نژاد، رشد، دما و تراکم انرژی جیره تغییر می‌کنند. برای بره پرواری با جیره پرانرژی، سهم کنسانتره ممکن است بخش عمده ماده خشک باشد، اما مقدار علوفه باید به‌اندازه‌ای باشد که فیبر مؤثر و عملکرد طبیعی شکمبه حفظ شود.
اصول مهمی که باید رعایت کنید:
تغییر جیره به‌تدریج و طی حدود ۱۰ تا ۱۴ روز یا بیشتر، متناسب با شرایط دام انجام شود.
آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
از مصرف ناگهانی مقادیر زیاد جو، ذرت یا غلات پرهیز شود.
کلسیم، فسفر و نسبت آنها، به‌ویژه در بره‌های نر، کنترل شود.
برای تعیین مقدار دقیق کنسانتره باید وزن دام، ماده خشک و آنالیز خوراک مشخص باشد.

باروری به ترکیبی از وضعیت تغذیه‌ای، سلامت، فصل تولیدمثل، نژاد و مدیریت قوچ یا بز نر بستگی دارد.
مهم‌ترین علل:
1- لاغری یا چاقی بیش از حد دام
2- کمبود انرژی و پروتئین پیش از جفت‌گیری
3- مشکلات انگلی یا بیماری‌های مزمن
4- ناباروری قوچ یا بز نر
5- تشخیص نادرست فحلی یا زمان‌بندی نامناسب جفت‌گیری
6- اثر فصل و نژاد بر فعالیت تولیدمثلی

فلاشینگ یعنی بهبود هدفمند تغذیه میش یا بز ماده در هفته‌های قبل از جفت‌گیری و گاهی اوایل دوره جفت‌گیری، به‌ویژه در دام‌هایی که وضعیت بدنی متوسط یا رو به پایین دارند. هدف آن تأمین بهتر انرژی و بهبود شرایط تخمک‌گذاری است. بااین‌حال، اثر آن به وضعیت بدنی، نژاد، فصل و مدیریت بستگی دارد و افزایش دوقلوزایی را تضمین نمی‌کند.
اقدام عملی برای نتیجه گیری:
حدود ۲ تا ۳ هفته پیش از جفت‌گیری، وضعیت بدنی دام‌ها را ارزیابی کنید، کیفیت جیره را اصلاح کنید و سلامت و باروری قوچ یا بز نر را نیز بررسی کنید. در دام‌های بسیار لاغر، بسیار چاق یا بیمار، فلاشینگ به‌تنهایی راه‌حل نیست.

اواخر آبستنی دوره‌ای حساس است، زیرا رشد جنین سریع می‌شود و فضای شکمبه برای مصرف خوراک کاهش می‌یابد. در آبستنی چندقلویی، نیازهای غذایی بیشتر است.
علل مهم:
* کمبود انرژی و پروتئین
* کمبود یا عدم تعادل مواد معدنی
* کیفیت پایین علوفه و کنسانتره
* انگل‌ها و بیماری‌های زمینه‌ای
* کاهش مصرف خوراک
* آبستنی دوقلویی یا چندقلویی بدون تنظیم جیره متناسب
یکی از عوارض جدی کمبود انرژی در این دوره، مسمومیت آبستنی یا توکسمی آبستنی است که می‌تواند با بی‌اشتهایی، ضعف، جدا شدن از گله و علائم عصبی بروز کند.
چه باید کرد؟
* دام‌ها بر اساس تک‌قلوزا و چندقلوزا بودن گروه‌بندی شوند.
* جیره در هفته‌های پایانی آبستنی با توجه به وزن، تعداد جنین و کیفیت خوراک تنظیم شود.
* تغییر مقدار کنسانتره تدریجی باشد.
* وضعیت بدنی و مصرف خوراک مرتب پایش شود. اگر دام آبستن غذا نمی‌خورد، به‌شدت ضعیف شده یا علائم عصبی دارد، باید فوراً دامپزشک بررسی کند، توکسمی آبستنی می‌تواند به‌سرعت خطرناک شود.

این سؤال مستقیماً به اقتصاد دامداری مربوط است. ارزان‌ترین خوراک الزاماً اقتصادی‌ترین خوراک نیست.
برای ارزیابی باید سه شاخص را هم‌زمان بررسی کرد:
* هزینه خوراک مصرف‌شده
* افزایش وزن روزانه
* هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم افزایش وزن
کاربرد برای دامدار: گاهی ممکن است جایگزینی بخشی از غلات یا کنجاله گران‌قیمت با یک محصول جانبی مناسب، هزینه جیره را کاهش می‌دهد، اما فقط زمانی برای دامدار مفید است که باعث افت رشد، اختلال شکمبه یا کاهش مصرف خوراک نشود.